شعری بلند در باب مصائب حضرت علی (ع)

مظلومیّت و صبر و آتش بر استخوان

بِسم الله الرَّحمن الرَّحیم و درود خدا/ برسول و پنج تن و مِرآتها و نمکهای علی

به تعداد چرخش الکترونهای دنیا در تاریخ/ درود خدا بر رسول و جان و استخوانش، علی

دانی کاشی که چرا نمک به زخمها بسوزاند/ زیرا که یادآوری کند ز مظلومیت الاَمْلَح، علی

دانی چرا هیچ غذا بدون نمک گوارا نشد/ زیرا که یادآوری کند ز ولایت الاَمْلَح، علی

دانی چرا نمک اهم یون کارگشای بدنها شد/ زیرا که در ضمیر خودش ناد کند الاَمْلَح، علی

ندانی چرا جهان و خلق جهان جمله دَرهَم‌اند؟/ زیرا کدام از خلق توانست قدم زنَد بولایت علی؟

ای فیض براستی خلق همه در غیبت‌اند زیرا/ چه کس خواست ظهورکند با درک ولایت علی؟

اعضای آن جشنواره شیخ بهایی و خوارزمی/ که رقابت کنند در علم این دیار علی

هم آن شیخ که بعلمی اصفهان کند نصف جهان/ گو که عزا دارد بر شَه مُلک باب‌ُالعلم ، علی

که در رخصت سَلونی قَبْلَ اَن تَفقِدونِی نپرسیدید/ خدا کنون حُکم کند بِعَدَم رخصت سؤال ز علی

کُلُّ هَمٍّ و غَمٍّ سَیَنجَلی ای کاشی، فقط برای/ کسیکه قدم زند در ولایت ابَاالغیث، علی

چون بخندق با همه کفر تقابل داشت علی/ بکُلّ تاریخ با هر صاحب نفاقی مقابل است علی

پس دوست برون کن ز دل هر نفاقی به یاعلی/ وگرنه منتظر باش به ضربت ابَاالغیث، علی

بُوَد همه دشمنی زَقّومیان با ایران اسلامی/ ادامه انتقام ابلیس ز حسین و ز صبر علی

مگر پیامبر نفرمود من ز حسینم، نه از جسمش/ بل دینم زنده شود توسط حسین علی
پس دشمن پیامبر دشمن است با حسین/ پس چرا دشمنی نکند ابلیس با حسین علی

جن و انس خلق شدند برای عبادت خدا/ و ابلیس شد دشمن عبادت که بُوَد مَظْهَرش علی

زبرا جن و انس خلق شدند برای عبادت/ و بالاتر زعبادت آنان بُوَد آن یک ضربت علی

گر ضربتی به خندق بُوَد ز طاعت خلق اَفْضَل/ بالاترین عبادت علی چه بُوَد برای علی؟

صَبرٌ و مَا اَدریکَ مَا صَبر علی؟/ غیر صبر بود مگر بعد نبی وجود علی؟

بالاتر ز آن ضربت و دیگر طاعات علی/ بُوَد آن تحمل و صبر استخوان سوز علی

بآن دم که در جنت انبیاء میگریستند برعلی/ صبر بالاترین عبادت نبود برای علی؟

صَبرٌ و مَا اَدریکَ مَا صَبر علی؟/ غیر صبر بود مگر بعد نبی وجود علی؟

برکدام جمال و جلالش دشمنی نکردند که حتی/ گلایه کردند بر توحید خواندن در نماز علی

چطور سی سال خار در چشم و استخوان در گلو/ چطور سی سال صبر و صبر و صبر علی؟

سی سال، یک میلیارد ثانیه آتش بر استخوان/ صبر بالاترین عبادت نبود برای علی؟

سی سال تَحَمّل، تحمّل، تحمّل، وای تحمّل/ صبر بالاترین عبادت نبود برای علی؟

صبر همه انبیا جملگی یک طرف ویک طرف/ زآن سی سال یک دقیقه ز صبر علی

صَبرٌ و مَا اَدریکَ مَا صَبر علی؟/ غیر صبر بود مگر بعد نبی وجود علی؟

وای قلم تو چه بیشرمی، آیا خیال کردی/ درک داری چیزی و ذره‌ای ز صبر علی؟

وای خدا ، چه خیالی کرده این قلم که/ میتواند بگوید ز سرّ مکتوم صبر علی؟

گیرم که گفت ، چه کس باشد که بفهمد و/ نسپارد خود را به عزراییل ز صبر علی؟

صَبرٌ و مَا اَدریکَ مَا صَبر علی؟/ غیر صبر بود مگر بعد نبی وجود علی؟

گر بشر ز آدم تا انتهای دهر مجموع/ عزا گیرند و بگریند به تحمّل و صبر علی

چونان که اشکشان شود بقدر اقیانوسها/ آیا درک کنند ز مطلومیت و صبر علی؟

صَبرٌ و مَا اَدریکَ مَا صَبر علی؟/ غیر صبر بود مگر بعد نبی وجود علی؟

شهریار دانستی جنس نور بهشت ز چیست؟/ میتوان گفت ز چیزی غیر صبر علی؟

شهریار دانستی چند کشورِ بهشت بُوَد/ برای عزا بر یک دقیقه از صبر علی؟

آی یارشهر همنشینت گم شد ولی شدی/ همنشین کشوریار بل امت‌یار به نام علی

میثم نخلت کو که ریخت به پایش سی سال/ اشک حَسَنه به ناز یک قطره از اشک علی

صَبرٌ و مَا اَدریکَ مَا صَبر علی؟/ غیر صبر بود مگر بعد نبی وجود علی؟

خدایا که داند در کتابت ربط لغت ظلمات/ با آن کبودی ،‌کبودی یاس، دل علی؟

ظلمت شد زان دم که مخفی شد جز/ زآن یازده مرآت ز نور یاس، علّت علی

وای که مخفی ماند پشت در همو که هست/ مادر و دل بهر پدران امت، محمد و علی

صَبرٌ و مَا اَدریکَ مَا صَبر علی؟/ غیر صبر بود مگر بعد نبی وجود علی؟

مرکز زمین که مذاب است، گرمای خود/ کسب کند ز گرمی آه و اشک در چاه علی

ز غربت کلام قرآن و پیامبر در میان خلق/ در شب مدینه اشک کند در چاه علی

ز کبودی یاس پیامبر به مدت سی سال/ در شب مدینه اشک کند در چاه علی

وز جنایات بر حسین ومعصومین بکربلا/ در شب مدینه اشک کند در چاه علی

ز هلاکت اقوام پرغرور هود و ثمود و لوط/ در شب مدینه اشک کند در چاه علی

ز انحراف خلق با زبان و طلای سامری/ در شب مدینه اشک کند در چاه علی

ز بیوفایی و تفرقه مسلمانان به چهارده قرن/ در شب مدینه اشک کند در چاه علی

ز مَا یَأْتِیهِم مِّن رَّسُولٍ إِلَّا بِهِ یَسْتَهزِئون/ در شب مدینه اشک کند در چاه علی

ز گناهان زبانی ما در صف نماز جماعت/ در شب مدینه اشک کند در چاه علی

ز کِشت و تولید مواد مخدر توسط مسلمان/ در شب مدینه اشک کند در چاه علی

ز کشتار مغول بشرق و حَرب جهانی بغرب/ در شب مدینه اشک کند در چاه علی

ز کشتار سرخپوست و بَردگی سیاهان بغرب/ در شب مدینه اشک کند در چاه علی

ز ادعای کمونیسم در شرق و افراط کلیسا بغرب/ در شب مدینه اشک کند در چاه علی

ز جنایت صهیون در دنیا و کشتار بفلسطین/ در شب مدینه اشک کند در چاه علی

ز خفتگی مُسْلِم برابر نفاق انگلیس و خونخواری آمریکا/ در شب مدینه اشک کند در چاه علی

ز ساخت بمبهای اتم و شیمیایی در غرب/ در شب مدینه اشک کند در چاه علی

ز القاعده و شکنجه‌های ابوغریب و گوانتانامو/ در شب مدینه اشک کند در چاه علی

ز کشتار مُسْلِم در بوسنی و پاراچنار و میانمار/ در شب مدینه اشک کند در چاه علی

ز رواج خرافه و عرفانهای شیطانی بین جُهّال/ در شب مدینه اشک کند در چاه علی

ز سستی ما که باعث فتنه هشتاد وهشت شد/ در شب مدینه اشک کند در چاه علی

ز غربت رهروان خمینی در همه جای دنیا/ در شب مدینه اشک کند در چاه علی

بر هر مصیبتی که هرآدمیزاد بردیگری آوَرد/ در شب مدینه اشک کند در چاه علی

وز بهر دل همه یتیمان در طول تاریخ/ در شب مدینه اشک کند در چاه علی

و به آرزوی کوتاه کردن دست ابلیس زامّت نبی/ در شب مدینه اشک کند در چاه علی

یک میلیارد ثانیه صبر بر دشمنی ابلیس با خلقت/ صبر بالاترین عبادت نبود برای علی؟

صَبرٌ و مَا اَدریکَ مَا صَبر علی؟/ غیر صبر بود مگر بعد نبی وجود علی؟

عمار و سلمان و ابوذر و مالک کجاست مقداد/ که سینه زنی کند بر عزای محسن علی؟

گیرم که همه اقامه عزای رُقَیّه حسین کنند/ رقیه حسین اقامه کند عزای محسن علی

گیرم همه درک مظلومیت رقیه حسین کنند/ کسی جزو درک کند مظلومیت محسن علی؟

گیرم که همه اقامه عزای علی اصغر کنند/ علی اصغر اقامه کند عزای محسن علی

گیرم همه درک مظلومیت علی اصغر کنند/ کسی جزو درک کند مظلومیت محسن علی؟

گیرم که همه اقامه عزای حسین کنند/ حسین خود اقامه کند عزای علی

گیرم همه درک کنند مظلومیت حَسَنِین/ کسی جز آنها درک کند مظلومیت علی؟

وای شهریار جز زحسین آن ابوالعجایب/ از که آید که درک کند مظلومیت علی؟

همان سیّد شَباب اهل جَنّت، حلقه وصلِ/ آل عبا به نه مرآتِ دیگر علی

همان کشتی نجات که به اعتراف زَقّومیان/ بُوَد کشته فقط ز بغض به پدرش، علی

و هم در زینبیه دمشق طفل سه ساله شیعه‌اش/ شَوَد بَردار فقط ز کینه نایب فرزندش، علی

و شُد بَردار بعد دیدن شهادت خانواده/ دررمضان امسال بهر کینه از سید علی

وای زین کینه در تاریخ ز زَقّومیان/ که خلق نمیشد جهنم، گر نبود کینه ز علی

وای که صاحب کسا هم، آن اول مخلوق/ اوّل از همه ، اقامه کند عزای علی

ما لالیم کریم کوریم هیچیم پوچیم عَدَمیم/ چرا که کسی اقامه کند عزای علی

که بُوَد حلقه اتّصال آل عَبا، مروارید خلقت/ فاطمه ببیت الاحزان اقامه کند عزا بر دل علی

زیرا چه کس درک کند جزو و نبی/ سرِّ ولادت در کعبه و بشبِ قدر شهادتِ علی

هم آن دم که دوباره وصل شد به آن یاس/ تا وصل گردد تقدیر خلق به تقدیر علی

تا نور نباشد در تقدیر آنکه یاد نکند/ در شب قدر شهادت و مظلومیت و صبر علی

صَبرٌ و مَا اَدریکَ مَا صَبر علی؟/ غیر صبر بود مگر بعد نبی وجود علی؟

الهی ببخش بر این حقیر از جسارتش/ که توهّم کرد این قلم زنَد ، قسم به علی

آری آری ، ببخش این بیشرم را که گفت/ زآن کبودی، ز یاس، تو را قسم به علی

ببخش که ادعای پیروی مهدی کنیم ولی/ ز که آید جزو که پیروی کند ز ولایت علی

بر ما ببخش که فتاده بر قدمش هستیم همه/ نه شیعه، که فقط مهدی پیروی کند ولایت علی

اِغفِر که خود را غایب کردیم ز مهدی/ که فقط او خواست ظهور کند بولایت علی

ببخش که ستاره نیستیم کان خورشید کند/ طلایه داری کاروان ستارگان به عزای علی

ببخش که نیستیم بهر خامنه‌ای عمّار/ که فقط خامنه‌ای دارد کردار عمّار علی

حَسَنه حسین بگو یا علی بشوران بیرق خراسانی/ که مالک وار دنبال کند بعد خمینی ز سیّد علی

صد وسی ویک سال خرید سفیان زَقّوم به زَرْ/ قبائل عرب را، بهر کَرْ شدن نزد علی

صد وسی سال تفرقه انداخت انگلیس زَقّوم/ در عثمانی، بهر کر شدن نزد شیعه علی

اما زمینگیر شدند عَمَله زقوم به طبس/ با دعای کنار عَبدُالعَظیم در سجدهِ فرزندِ علی

در عراق و افغانستان و سوریه آمدند/ بجبران آن چاله طبس ، ولی بنازم به ناد علی

زیرا آمد ز لبنان نشان آن وعده که وقتی/ جاءَ نَصرُ الله ، فتح شود برای علی

فوج فوج رَأَیتَ النّاسَ یَدخُلُونَ فی دین/ آری به غمزه استجابت دعای فرزند علی

افواجی ز مصر ولیبی ویمن وتونس وبحرین/ سوی اسلام ناب، سوی خمینی و سید علی

هرچند هزار و چهارصد سال انتظار شد/ اما آمدند آن افواجی که آمدند به سمت علی

این افواج خَسْف کنند آن زَر زَقّوم/ آن اتوبوس پوسیده ، به بیداء بولای علی

اِنَّ فی ذلکَ لآیاتٍ لاولی الالباب/ فَسَبِّح بحَمدِ رَبِّک ، ای شیعه علی

آن تسبیح و حمد چیزی نیست جز بصیرت/ بصیرت ز یاس و فرزندش حسین علی

تو که آماده کرده‌ای مُهَجَت را چهارده قرن/ مثل الذین بَذَلوا مُهَجَهم دونَ الحُسَین علی

گره به مشت کنید ای فضّه‌ها و ای قنبرها/ موشک به کتف به دنبال مالک مهدی علی

ای سی وهشت میلیون عِطر گیرید ز یاس/ و حلقه زنید بصیر بر گرد سید علی

پس آنچنان حلقه محکم کنید بر گرد سید علی/ که بوی عَجِّل فَرَج ز یاس برسد بخدای علی

فرمودند یازده مرآت که مادر حجت خداست بر ما/ و حجت مادر بر شماییم، ما مرآتهای علی

پس هرگاه دست بالا بَرَد مادر به دعا/ گشایش رسد بر امر فرزندش ، مهدی علی

چنان که بوی یاس به مهدی رسیده و/ باز بگرداند شمشیر اباالغیث ، فرزند علی

آه که همچون طبس آتش منتظر زَقَّومیانست/ منتظر سجدهِ مولا کنار ضریح علی

که مالکیان ز خراسان حرکت کنند سوی زَقّوم/ سوی صفین پسر سفیان ، به دنبال ابن علی

کین بار کاغذ دجّالیان چه سبز یا هر رنگ/ بر نیزه، کارگر نگردد در برابر فرزند علی

پس هرگاه سجده کند میسوزانندشان/ مالکیان در عراق و حجاز و خلیج به ناد علی

پس هرگاه سجده کند میشکفند فضّه‌ها/ اَفواجاً به گرد سید علی، به یاد یاس علی

آنگاه فرش می‌شوند فضّه‌ها و قنبرها بهر/ آن نازنین که دارد مصحف یاس و شمشیر علی

این فرش میسوزاند زَقّومیان را در عراق/ در حجاز وخلیج وفلسطین وسوریه به ناد علی

اما به بیداء خَسف شود اتوبوس زیر بهمن/ به دَم چمرانها و موسی صَدرهای کشور علی

اگر در فَجْر تهران، ز خونشان گل ساختند/ به زمین مهرآبادِ ۵۷ زیر پای سلالهِ علی

در منظومه شمسی همه سلولشان گل میشود/ زیر پای اول مخلوق و فرزندانش و علی

این فرش گل میدهد طوبائیان را، ز هرجا/ که ولی سربزیر باشد بهر فرزند علی

فرشی ز گل، ز عِطر، ز یاد، ز یادِ خلقت/ ز یاد آن یگانه مفهوم خلقت، یاس علی

ز یاد حوّا، ز یاد مریم، ز یاد آن یاس/ ز یاد زینب، ز یاد رُقَیّه، ز یاد یاس علی

به انتظار بازگشت، بازگشت یازده مرآت/ بازگشت آمدنی‌های خلقتِ خدای علی

که این بار عیان کند فرزندش آن ریشه را/ که در مدینه مخفی کرد به شب، علی

که تَرَحّم کند خدا بر شما ز نشان منبعِ عطر/ که در مدینه مخفی کرد به شب، علی

وای خدا ببخش این قلم که تَوهّم کرد/ شاید بتوان گفت ز مظلومیّت و صبر علی

ببخش که نیستیم بهر خامنه‌ای ، عَمّار/ که فقط خامنه‌ای دارد کردار عَمّار علی

ای حَسَنه تکرار کن: یا ابَاالغیث بشوران بیرقی/ که مالک وار دنبال رود ز سید علی

ای حَسَنه حسین تکرار کن یا اباالغیث بشوران/ بیرق خراسانی که دنبال رود ز اَمین، سید علی

آری ، تکرار کن ، تکرار کن ، تکرار/ اللهم عجل فرج آل محمد و علی

۱۸ تیر ۱۳۹۳ | |
اس ام اس شهادت حضرت علی،پیامک شب احیا

https://www.zohur12.ir/wp-content/uploads/2011/09/Ramadan_Kareem-691104.jpe

بنگر به مرتضی که در این ماه روزه را ، با بوسه از لب پسر افطار می کند (بیشتر…)

۲۶ مرداد ۱۳۹۰ | |
تصاویر شهادت امام علی،والپیپر حضرت علی

شادفا (بیشتر…)

۲۰ مرداد ۱۳۹۰ | |