h پرسش های مهدوی – نام ، القاب و کنیه امام زمان(عج) - ظهور 12

پایگاه خبری و تحلیلی ظهور 12

پرسش های مهدوی – نام ، القاب و کنیه امام زمان(عج),ظهور 12,پایگاه خبری تحلیلی سیاسی,پرسش های مهدوی – نام ، القاب و کنیه امام زمان(عج),مذهبی,اجتماعی,فرهنگی,اقتصادی,پرسش های مهدوی – نام ، القاب و کنیه امام زمان(عج)

پرسش های مهدوی – نام ، القاب و کنیه امام زمان(عج)

پرسش های مهدوی – نام ، القاب و کنیه امام زمان(عج)

مهدیوت - imam mahdi

همانطور که قول داده بودیم ، قسمت سوم از سلسله مطالب " پرسش های مهدوی " آماده شد ، در این قسمت به بررسی القاب و اسم ها و کنیه های حضرت صاحب الزمان خواهیم پرداخت ... پرسش های شیرین و جواب کوتاه و خلاصه شده که شاید در کل 10 دقیقه وقت شما را بگیرد اما دنیایی از مطالب را برای شما بازگو میکند ... امیدواریم که مورد توجه قرار بگیرد...

پرسش: اگر امام زمان (عج) ظهور کند ، چه حوادثي رخ مي دهد ؟

پاسخ: با توجه به روايات به صورت خلاصه مي‌توان چنين گفت: وقتي مردم جهان آماده پذيرش حضرت شدند، با ديدن علايم ظهور نگاه‌ها متوجه مکه مي‌شود. حضرت مهدي(عج) با اذن و امر خدا همراه با 313نفر از ياران در مسجد الحرام ظاهر مي‌شوند و با معرفي خود ظهور را اعلام کرده و مردم را به سوي خدا و پيروي از خود دعوت مي‌کند. با اعلام ظهور، ياران ديگر حضرت نيز به طرف مکه حرکت مي‌کنند تا اينکه جمعيت ياران به ده هزار نفر مي‌رسد و حضرت خروج مي‌کند. مکه را به تصرف در مي‌آورد و پس از اصلاح امور به طرف مدينه حرکت مي‌کند. با تصرف اين شهر و اصلاح امور آن به سمت عراق به راه مي‌افتد. البته در طول حرکت ياران ديگري نيز به سپاه حضرت افزوده مي‌شود. در عراق پس از ارشاد و راهنمايي، به جنگ با معاندان و لشکر ظالم سفياني مي‌پردازد که در نهايت به پيروزي حضرت و کشته شدن سفياني و سپاه او مي‌انجامد. سپس حضرت براي فتح بيت المقدس اقدام مي‌کند. نزول حضرت عيسي(ع) و نماز خواندن ايشان پشت سر امام مهدي(ع) باعث مي‌شود افراد زيادي از اهل کتاب به اسلام گرايش پيدا کنند و سر انجام با فرستادن ياران به نقاط مختلف عالم و فتح آن ، پيروزي نهايي براي اسلام رقم مي‌خورد. آنچه از روايات استفاده مي‌شود اين است که با ظهور حضرت مهدي(عج) مديريت جامعه انساني در دستان آن امام معصوم قرار مي‌گيرد و با از بين رفتن مظاهر شرک و فساد، جهان به صورت يکپارچه تحت حاکميت آن بزرگوار اداره مي‌شود. در آن روز؛ دين اسلام استقرار کامل يافته و بر همه دين‌ها غلبه مي‌کند.(توبه، آيه 32و33) امنيت کامل بر جهان سايه مي‌افکند و عبادت صحيح و خالصانه واقع مي‌شود.(نور، آيه 55) زمين از آن بندگان صالح خواهد شد(انبياء، آيه 105). عدالت فراگير شده، علم به بالاترين درجه شکوفايي خواهد رسيد. زمين برکات خود را آشکار مي‌کند، عقول کامل شده و رشد در همه زمينه‌ها اتفاق مي‌افتد.(ر.ک نگين آفرينش نوشته جمي از محققين). ما اين اميد را داريم که زمان ظهور را درک کرده و در رکاب حضرت باشيم، ولي اگر عمر ما به زمان ظهور متصل نشد؛ بنابرآنچه از قرآن و روايات استفاده مي‌شود، اين است که گروهي از مؤمنان ـ که قبل از ظهور از دنيا رفته‌اند ـ به اذن خدا به دنيا برمي‌گردند و در رکاب حضرت و جزء ياران او خواهند بود. ياران آن بزرگوار هم از افرادي هستند که در زمان ظهور زنده‌اند و هم از کساني‌اند که قبل از ظهور از دنيا رفته و دوباره زنده مي‌شوند. لذا از ما خواسته شده که هر روز صبح دعاي عهد بخوانيم(مفاتيح الجنان، بعد از دعاي ندبه) امام صادق(ع) در روايتي فرمود: هر کس قبل از صبح اين دعا را بخواند؛ از ياران قائم(عج) خواهد بود و اگر پيش از ظهور بميرد، دوباره زنده شده و از قبر خارج مي‌شود. در متن اين دعا نيز ما از خدا مي‌خواهيم اگر قبل از ظهور از دنيا رفتيم دوباره زنده شويم: «اللهم ان حال بيني و بينه الموت...».

پرسش: اثبات لقب صاحب الزمان

پاسخ: يکي از نامها و لقبهاي حضرت مهدي(ع) لقب "صاحب الزمان" است. اين نام اشاره به يکي از مقامهاي آن حضرت در دين و شريعت و جايگاه خاص آن وجود شريف دارد. در اين مقال به طور اختصار اين نام و مفهوم آن را از دو ديدگاه بررسي ميکنيم. يک. از نظر کلام اسلامي در مذهب شيعه اثني عشري: دانشمندان علم کلام عقيده دارند خداوند در هر زمان، ولايت، رهبري و هدايت جامعه به سوي شريعت و سعادت را بر عهده انسانهاي برتر و کامل در آن زمان گذاشته است. اين انسانها از هر گونه خطا و اشتباه محفوظ و مصون ميباشند. آنان در مقام ولايت و امامت، از ناحيه خداوند، انسانها و جوامع زمان خويش را مديريت ميکنند. اگر "صاحب الزمان" در معناي کلامي صاحب و داراي اختيار براي مديريت و تدبير امور جامعه اسلامي معنا شود، اين مقام مخصوص پيامبر و امامان معصوم(ع) پس از آن حضرت خواهد بود و پس از يازدهمين امام، اين مقام مخصوص حضرت مهدي(عج) خواهد بود و اين همان ولايت تشريعي و مقام امامت در هر زمان است که در مذهب شيعه اثبات شده است. اين معنا در نامهاي ولي عصر(ع)، امام عصر، امام زمان، صاحب الامر نيز اراده شده است. دو. از نظر فلسفه و عرفان شيعه: در عرفان شيعه ـ که برگرفته از معارف اهل بيت(ع) است ـ خداوند داراي ولايت کلي بر عالم وجود و آفرينش است، يعني، هر گونه هدايت به سوي تکامل وجودي با اراده الهي انجام ميشود و اين اراده از راه انتقال و افاضه تنزيلي(مقوله به تشکيک) و درجه به درجه اعمال ميگردد. و انسان کامل در هر زمان، واسطه فيض براي رساندن نعمتهاي مادي و معنوي به ديگر موجودات است. از نظر تکامل وجودي و دريافت فيض الهي، پيامبر اسلام در رتبه پس از خداوند قرار دارد و پس از او امامان معصوم(ع) نسبت به زمان خويش اعمال هدايت تشريعي و تکويني دارند. مقام هدايت باطني موجودات از نظر تشريعي و تکويني را ولايت تشريعي و تکويني مينامند و يکي از معاني "صاحب" داراي اختيار و ولايت و قدرت تصرف معنوي است. بر اساس اينکه "صاحب الزمان" به معناي داراي اختيار و قدرت تعرف و هدايت در عصر و زمان خويش بر موجودات باشد، اين ولايت باطني شامل تشريع و تکوين ميشود، يعني، حرکت تکاملي موجودات از بعد معنوي و مادي توسط اراده امام است که به اذن خدا انجام ميشود و مراد از تکوين بعد مادي موجودات و امور مربوط به ماده است و از آنجا که زمان عبارت از حرکت ماده و مقدار حرکت ماده است، لذا اين بعد مادي موجودات نيز مانند ساير ابعاد انها، تحت تصرف و اراده امام و واسطه فيض الهي خواهد بود. پس به اين معنا امام داراي قدرت تصرف بر ابعاد موجودات(از جمله بعد زمان) ميباشد و معناي صاحب الزمان روشن ميگردد. البته اين هدايت و ولايت، بر اساس نظم بسيار دقيق در نظام آفرينش صورت ميگيرد. گفتني است وقتي سخن از ولايت تکويني و قدرت تصرف امام بر موجودات ميشود منظور اين نيست که يک انسان به عنوان انسان و از بعد مادي ميتواند در زمان تغيير کوني ايجاد کند تا اين اشکال يش آيد که "اين دور منطقي و باطل است" و انسان ماده و تحت قوانين ماده، نميتواند از تحت قوانين ماده خارج شود و بر زمان( که خود مادي است) تصرف و تغيير ايجاد کند!؟ بلکه مراد تصرف انسان از نظر معنوي و ماوراء الطبيعه بر ماده و طبيعت است؛ زيرا انسان داراي دو بعد مادي و معنوي (غير مادي) است و بعد غير مادي حاکم بر بعد مادي او است. پس ميتواند قدرت تصرف بر ماده را دارا باشد. در فلسفه عقلي اثبات شده که ماوراي طبيعت، حاکم بر طبيعت است. پس معناي صاحب الزمان براي حضرت مهدي(ع) يعني او داراي قدرت هدايت باطني و ولايت تشريعي و تکويني است. نتيجه آنکه نام صاحب الزمان،صاحب الامر، ولي عصر، امام زمان، امام عصر در ديدگاه کلام و عرفان شيعي، معناي خاص خود را دارد. در علم کلام شيعي به معناي صاحب اختيار در تدبير و رهبري جامعه اسلامي و بيان و حفظ شريعت است. و در عرفان به معنا کسي که داراي اختيار و قدرت معنوي براي دريافت فيض و رساندن فيض به موجودات است؛ اعم از آنکه اين فيض و رحمت، نعمتي تشريعي براي هدايت و تکامل معنوي باشد يا نعمتي تکويني براي هدايت تکويني و حرکت به سوي کمال مادي.(ر.ک: عصاره خلقت، جوادي آملي؛ امامت ـ رباني گلپايگاني؛ هدايت در قرآن، جوادي آملي).

پرسش: اسامي حضرت را نام ببريد ؟

پاسخ: کنيه داراي اسمي است که با لفظ "اب" يا "ام" شروع مي‏شود مانند: اباعبداللّه و امّ البنين. امام زمان(ع) همان نام و کنيه پيامبر اسلام(ص) است و در برخي از روايات از بردن نام ايشان تا هنگام ظهور، نهي شده است. لقب‏هاي مشهور آن حضرت عبارتند از: مهدي، قائم، منتظَر، بقيةالله، حجّت، خلف صالح، منصور، صاحب الامر، صاحب الزمان و وليّ‏عصر که معروف‏ترين آن‏ها "مهدي" است. هر يک از اين لقب‏ها، بيانگر پيام ويژه‏اي درباره آن بزرگوار است. آن امام خوبي‏ها را "مهدي" گفته‏اند زيرا که هدايت شده‏اي است که مردم را به سوي حق مي‏خواند و "قائم" خوانده‏اند چون براي حق، قيام خواهد کرد و "منتظَر" ناميده‏اند زيرا که همگان در انتظار مقدم اويند و "بقيةاللّه" لقب داده‏اند چرا که باقيمانده حجت‏هاي خدا و آخرين ذخيره الهي است. "حجّت" به معني گواه خدا بر خلق و "خلف صالح" به معني جانشين شايسته براي اولياء خداست. او "منصور" است چون از سوي پروردگار ياري مي‏شود و "صاحب الأمر" است چون امر ايجاد حکومت عدل الهي به عهده اوست. "صاحب الزمان و وليّ عصر" نيز به معني آنست که او حاکم و فرمانرواي يگانه زمان است.

پرسش: چرا به امام مهدي قائم و اباصالح مي گويند؟

پاسخ: به او قائم مي‌گويند، زيرا به امر خدا قيام به حق مي‌کند و جهان را از شرک و ظلم مي‌رهاند. اينکه چرا به او اباصالح مي‌گويند چند قول بيان شده است: الف. در زمان ظهور و حاکميت او، همه جا را صلح و دوستي مي‌گيرد و او پدر صلح مي‌باشد. ب. در قرآن آينده زمين براي صالحان(انبياء/105) رقم خورده است و او چون امام و به تعبير دين صالحان است، لذا "ابا صالح" مي‌گويند. ج. زيرا او فرياد رس درماندگان و نيازمندان است. در برخي تعابير آمده است که در موقع گرفتاري از لفظ يا ابا صالح مدد بگيريد، مشکل شما حل مي‌شود.

پرسش: چرا نام ان حضرت قائم است ؟

پاسخ: نام گذاري امام زمان(ع) به قائم را مي‌توان چنين بيان کرد: 1. رسول خدا اين نام را براي حضرت مهدي(ع) به کار بردند: «من انکر القائم من ولدي في زمان غيبته مات ميتة جاهلية»؛«هر کس «قائم» از فرزندان مرا در زمان غيبت او انکار کند، مرگ او مانند مرگ جاهليت خواهد بود».(منتخب الاثر، ص625). 2. نام قائم از سوي ائمه(ع) براي حضرت مهدي(ع) به کار برده شده است: از امام صادق(ع) تعبير «القائم المنتظر» ؛ از امام باقر(ع) تعبير «قائم»، و از امام صادق(ع) تعبير «القائم المهدي» نيز آمده است. 3. نام گذاري توسط خداوند با تعبير «بهذا القائم انتقم منهم». امام باقر(ع) مي‌فرمايد: «پس از شهادت امام حسين(ع)و واقعه عاشورا ملائکه آسمان آرامش نداشتند و خدا به آنها وحي نمود که آرام باشيد، به عزت و جلالم قسم که انتقام آنها را خواهم گرفت و سپس امامان از فرزندان حسين(ع) را به آنها نشان داد ويکي از آنها را که ايستاده و در حال نماز بود، نشان داد و فرمود: به اين شخص قائم، انتقام خواهم گرفت. نکته قابل توجه اينکه انتقام الهي به صورت برپايي عدل در تمام جهان به دست حضرت مهدي(ع) و برقراري حکومت صالحان و شکست ظالمان به حقيقت خواهد پيوست و اين خود جلوه‌اي از رحمت بي منتها و کامل خداوند است که شامل جهانيان خواهد شد. همچنين به او قائم مي‌گويند: زيرا قيام به حق مي‌کند و حاکميت عدل الهي را در جهان برقرار سازد.

پرسش: چرا وقتي کلمه قائم مي آيد بايد بلند شويم ؟

پاسخ: وجود دو روايت، دليل چنين کاري است که يکي، قول امام و ديگري، فعل امام است. امام صادق(ع) فرموده است: «فليقم و ليطلب من الله تعجيل فرجه؛ پس بايستد و از خدا تعجيل فرج را طلب کند»(منتخب الاثر، ص641). درباره امام رضا(ع) نقل شده است: «وضع الرضا يده علي رأسه و تواضع قائماً و دعي له بالفرج؛ امام رضا(ع) دستش را بر روي سرش قرار داد و متواضعانه ايستاد و براي فرج او دعا کرد»(منتخب الاثر، ص640). از اين دو روايت، معلوم مي‌شود هنگام برده شدن نام امام زمان(ع) بايد برخاست و براي حضرت دعا کرد. البته در روايت اول برخاستن را ويژه زماني مي‌داند که لقب قائم ذکر شود و فقط بلند شدن و دعا کردن را مي‌رساند. اما روايت دوم، لقب خاص را نمي‌رساند، بلکه هرگاه يادي از امام شود، بايد برخاست و دعا کرد و نيز علاوه بر اين در روايت دوم دست روي سر نهادن نيز بيان شده است. امام صادق(ع) سبب اين کار را فرموده است: «زيرا غيبت ايشان طولاني است و چون رأفت امام به کساني که دوستش دارند، زياد است، هرکس او را به اين لقب ـ که اشاره به دولت ايشان دارد و حسرت بر غربت ايشان را مي‌رساند ـ ياد کند، امام به او نظر مي‌کند و از جمله چيز‌هايي که نشان تعظيم است، برخاستن بنده هنگام نگاه کردن مولا به او است.(منتخب الاثر، ص641). از اين روايت معلوم مي‌شود، برخاستن، نشان تعظيم و احترام و بزرگ شمردن امام است و در مورد روايت دوم نيز هر چند کلام امام نيست، اما برداشت راوي ـ به عنوان کسي که حاضر در مجلس است ـ همين تواضع است. راوي مي‌گويد: «وتواضع قائماً» يعني براي تواضع، امام به پا خاست. پس براي بزرگ شمردن امام و کوچک انگاشتن خود، چنين عملي انجام مي‌شود.

پرسش: لقبهاي حضرت مهدي (ع) را بنويسيد .

پاسخ: نام، کنيه و القاب نام و کنيه(اسمي است که با لفظ «اب» يا «ام» شروع مي‏شود مانند: اباعبداللّه و امّ البنين.) امام زمان(ع) همان نام و کنيه پيامبر اسلام(ص) است و در برخي از روايات از بردن نام ايشان تا هنگام ظهور، نهي شده است. لقب‏هاي مشهور آن حضرت عبارتند از: مهدي، قائم، منتظَر، بقيةالله، حجّت، خلف صالح، منصور، صاحب الامر، صاحب الزمان و وليّ‏عصر که معروف‏ترين آن‏ها «مهدي» است. هر يک از اين لقب‏ها، بيانگر پيام ويژه‏اي درباره آن بزرگوار است. آن امام خوبي‏ها را «مهدي» گفته‏اند زيرا که هدايت شده‏اي است که مردم را به سوي حق مي‏خواند و «قائم» خوانده‏اند چون براي حق، قيام خواهد کرد و »منتظَر« ناميده‏اند زيرا که همگان در انتظار مقدم اويند و «بقيةاللّه» لقب داده‏اند چرا که باقيمانده حجت‏هاي خدا و آخرين ذخيره الهي است. «حجّت» به معني گواه خدا بر خلق و «خلف صالح» به معني جانشين شايسته براي اولياء خداست. او «منصور» است چون از سوي پروردگار ياري مي‏شود و «صاحب الأمر» است چون امر ايجاد حکومت عدل الهي به عهده اوست. «صاحب الزمان و وليّ عصر» نيز به معني آنست که او حاکم و فرمانرواي يگانه زمان است.

پرسش: در مورد مادر امام مهدي توضيح دهيد چرا از ميان مسيحيان انتخاب شد؟

پاسخ: خداوند عالم به امور است ولي در اين رابطه توجه به چند نکته مناسب است: الف. اينکه مادر امام زمان(عج) اهل کجا بوده است؛ به صورت دقيق براي ما روشن نيست. طبق يک نقل معروف، ايشان اهل روم بوده و نسب او به وصي حضرت عيسي(ع) مي‌رسد. طبق نقل ديگر اهل نوبه از شمال سودان بوده است. طبق برخي نقل‌ها ايشان کنيزي بودند که در خانه حکيمه خاتون عمه امام حسن عسکري(ع) تربيت شده بودند. بنابراين معلوم نيست واقعاً از ميان مسحيان بوده است. ب. سنت خداوند بر اين است که هرکس شايستگي دارد، به مقامي مناسب و شايسته برسد، و در اين زمينه نسب و مکان دخالتي ندارد. اين که يک دختر مسيحي به اين مقام برسد که بتواند مادر امام باشد، نشانه آن است که از نظر وجودي، داراي شايستگي بوده است و اينکه مسيحي زاده بوده است، عيبي ندارد. ج. با توجه به اينکه عده بسياري از مردم جهان مسيحي هستند، اگر بدانند امام زمان(ع) با آنان ارتباط خوني و خويشاوندي دارد، شايد باعث شود راحت‌تر آن بزرگوار را بپذيرند.

سوال : 1-يکي از القاب امام زمان قائم است دليل آن را ذکر کنيد؟2-علت نياز به امام را بيان کنيد؟

پاسخ : باسلام. 1- قائم يعني قيام کننده . که اشاره به قيام حضرت است و اينکه با قيام خويش عدل و داد را برجهان حکمفرما خواهند کرد 2- آثار امام غائب :1- امام واسطه ي فيض الهي است «بيمنه رزق الوري و بوجوده ثبتت الارض و السماء» 2- اثر تربيتي : وجود امام ناظر آثار بزرگ تربيتي در مراعات دستورات الهي در مردم دارد 3- انتفاع از دعا و عنايات حضرت در هدايت و نجات از گرفتاري ها 4- دفع بلايا و خطرات و کيد دشمنان. خود حضرت در نامه اي مي فرمايند ما شما را به حال خود رها نکرده ايم اگر نبود عنايت ما هر آينه دشمنانتان شما را خرد و نابود مي کردند 5- حضور امام زنده در متن مردم (هر چند به صورت ناشناس) مايه ي اميد و دلگرمي مؤمنان و کساني است که با ايشان رابطه ي روحي و عاطفي دارند. 6- حضور حضرت در جوامع (در طول دوره ي غيبت ) و نظارت حضرت بر آمد و شد حکومت ها و تحولات اجتماعي و کمبودها و نقصان ها و نقاط ضعف و قوت ملل و جوامع ، قبل از ظهور و قيام. مطالعه ي کتاب جستجو و گفتگو پيرامون امام مهدي / شهيد سيد محمد باقر صدر/ ترجمه ي مصطفي رحماندوست / انتشارات نبأ در اين زمينه مفيد است.

سوال : اين سوال از سال پيش در ذهن من بوجود آمده و آن اين است که : کنيه ي مولايم ابولقاسم است پس حضرت بايد داراي همسر و اولادي باشند . آيا همين طور است که ايشان داراي فرزند و اولاد هستند و اگر هستند همسر و فرزندانشان نيز در غيبت به سر ميبرند؟ و سوال ديگر اينکه برخي ميگويند ولايت فقيه و مرجعيت علمي حتما بايد با امام در ارتباط باشند و ايشان را ملاقات بفرمايند آيا چنين است؟

پاسخ : 1- کنيه شبيه شهرت و نام خانوادگي است و هر فرزندي که متولد مي شود از همان بدو تولد برايش کنيه مي گذارند (براي محترمانه صدازدن است) لذا حتي کسي که عقيم است و فرزند ندارد نيز در زبان عربي داراي کنيه بوده است لذا صرف کنيه دليل بر فرزند داشتن نيست. دليل معتبري نداريم که ازدواج و فرزند داشتن ايشان را اثبات يا نفي کند . ممکن است همسرو فرزند آن حضرت به طور ناشناس در بين مردم باشند و حتي خود نيز از نسب خود اطلاع نداشته باشند و ممکن است که حضرت به خاطر امر غيبت که مصلحت بزرگي دارد ، ازدواج نکرده باشند و ممکن است ازدواج کرده باشند و اولاد نداشته باشند. به طور کلي صحبت از ازدواج آن حضرت و مسکن ايشان امري شخصي است و اثري در سعادت ما ندارد و وظيفه ما جلب رضايت آن حضرت است. خداوند به خاطر مصلحتي که عامل غيبت ايشان است خواسته که اين امور مخفي بماند . 2- خير لزومي ندارد که در ارتباط مستقيم باشند و اساسا در دوره ي غيبت کبرا بنا بر ارتباط مستقيم و ملاقات نيست. بله در موارد خاص و اندکي چنين توفيقي حاصل مي شود. بله بدون شک امام زمان به شيعيان خود و به ويژه به عالماني که مرجعيت شيعه و زمام امر مسلمين را در نهايت اخلاص و صفا و پاکي بر عهده گرفته اند ، عنايت و توجه خاص دارند و هدايت ها ي ويژه ي آن حضرت شامل حال آنان ميشود و اگر عنايات و کمک ها و هدايت هاي ايشان نباشد دشمنان ريشه ي شيعيان را خرد مي کردند. بنابر اين ارتباط مستقيم و ملاقات مستقيم لزومي ندارد اما ارتباط غير مستقيم و عنايات و هدايتهاي ويژه ي امام زمان حتما وجود و لزوم دارد.

سوال :مگه در حديث جابر نيامده اسم مبارک آقا امام زمان محمد(ع) است پس چرا مي گوييم امام مهدي(ع)؟

پاسخ : امامان نيز همچون ساير افراد عرب بوده اند که مرسوم بود نامي داشته باشند و به صفاتي مشهور مي شدند که لقب آنها محسوس مي گرديد . نام دوازدهمين امام (ع) محمد و يکي از القاب حضرت مهدي مي باشد .

سوال : چرا نبايد نام اصلي حضرت مهدي را به زبان اورد چرا در مفاتيح هم اين طور نوشته م ح م د ؟

پاسخ : حرمت بردن نام حضرت تا زمان ظهور ايشان در محافل و مجالس به استناد به رواياتي است که در اين زمينه وارد شده است اما برخي از علما آن را جايز دانسته اند و حرمت آن را مربوط به دوره خاصي از زمان دانسته اند .

سوال : برخي معتقدند که نام مَهدي معرب واژه مِهدي در زبان پارسي است.

پاسخ : اصل واژه عربي مي باشد به معناي "هدايت شده" که مَهدي تلفظ مي گردد.

آيا نام حضرت مهدي (عليه السلام) در قرآن آمده است؟

قرآن کريم براي معرفي شخصيت هاي الهي گاهي نام آن ها را ذکر مي کند و گاهي ويژگي ها را يادآور مي شود، بدون ذکر نام آن ها. همان گونه که از ميان صدو بيست و چهار هزار پيامبر الهي تنها نام حدود بيست و پنج نفر از آن ها در قرآن آمده، و نام ديگر پيامبران در قرآن نيامده است، و همان گونه که نام هيچ يک از امامان معصوم(عليهم السلام)در قرآن نيامده، نام مبارک امام زمان (عليه السلام) هم در قرآن نيامده است: از ميان چهارده معصوم تنها نام پيامبر «محمد (صلي الله عليه وآله وسلم)» چهار بار در قرآن آمده است، آل عمران / 144 ـ احزاب / 40 ـ محمد / 2 ـ فتح / 29. اگر بنا بود نام امامي در قرآن بيايد، آمدن نام حضرت علي (عليه السلام) سزاوار بود. علت اصلي اين که خداوند سبحان در قرآن کريم نام امامان معصوم(عليهم السلام)را ذکر نکرده است، خودش بهتر مي داند، و شايد يکي از علت هاي آن جلوگيري از تحريف قرآن باشد. در عين حال که اسامي ائمه(عليهم السلام)در قرآن نيامده است، آيات فراواني در خصوص حضرت علي (عليه السلام)، امام زمان (عليه السلام) و ديگر ائمه وجود دارد، که اين آيات همراه با احاديثي که در تفسير و تبيين آن ها وارد شده است، شخصيت امامان معصوم(عليهم السلام)را معرفي مي کند، مانند آيات تبليغ سوره ي مائده، آيه 67. اکمال دين سوره ي مائده، آيه 3. ولايت سوره ي مائده، آيه 55. مباهله سوره ي آل عمران، آيه 61. تطهير سوره ي احزاب، آيه 33. سوره ي هل اتي و ... تشکيل حکومت جهاني که بعد از ظهور امام زمان (عليه السلام) خواهد بود. در آيات قرآن مطرح شده است. آياتي از سوره ي توبه از وصف گسترش اسلام در سطح جهان نويد مي دهد: «... هو الذي ارسل رسوله بالهدي و دين الحق ليظهر، علي الدين کله ولو کره المشرکون» سوره ي توبه، آيه 3 و سوره صف، آيه 9. مضمون اين آيه ـ که پيشگويي گسترش و همه جانبه ي اسلام در سطح جهان است، ـ هنوز تحقق نيافته است، و وعده ي الهي صدق است و من اصدق من الله حديثنا، نساء / 87. و اين در زمان حکومت جهاني حضرت مهدي (عليه السلام) تحقق خواهد يافت. خداوند سبحان در آيه ي ديگري مي فرمايد: «ولقد کتبنا في الزبور من بعد الذکر ان الارض يرثها عبادي الصالحون»،انبياء / 105. ما پس از ذکر، در زبور نوشتيم که بندگان شايسته ي من وارث زمين خواهند بود. وعده ي مندرج در اين آيه هم هنوز تحقق نيافته، و اين وعده اشاره به تشکيل حکومت جهاني حضرت مهدي (عليه السلام)است. آيات ديگري هم پيرامون حکومت جهاني امام زمان (عليه السلام) در قرآن هست، مانند آيه 55 / نور و آيه 5 / قصص. آيا تنها ذکر نام مهدي (عليه السلام) دردي را دوا مي کند؟ آيا اگر نام حضرت در قرآن برده مي شد، امکان نداشت در طول تاريخ، شيادان و افراد شهرت طلب از آن سوء استفاده نکنند، يا افرادي روي غرض هاي خاص، وجود حضرت را انکار نمايند؟ تجربه ي تاريخي نشان داده است که اگر هم در قرآن صراحتاً نام حضرت برده مي شد، باز در طول تاريخ، شيادان و مدعيان دروغين مهدويت پيدا مي شدند و نام خود را امام زمان و مهدي موعود مي گذاشتند، تا از آب گل آلود ماهي بگيرند و از نام او و انتظار مردم استفاده ي نادرست کنند، مگر خدا نام پيامبر (صلي الله عليه وآله وسلم) را در انجيل نبرده است؟ ولي گروه هاي مغرض، از آن بهره برداري ناجوانمردانه کردند. بنابراين، مسأله ي مهم، بيان ويژگي هاي ديگر حضرت است تا افراد آگاه با شناخت آن ها، مهدي واقعي را از مدعيان دروغين مهدويت باز شناسند.

سوال : نام مادر امام زمان چيست ومليت آن چيست؟

پاسخ : نام معروف ايشان نرجس (نرگس) است. و از اهالي روم باستان و ازنوادگان شمعون وصي حضرت عيسي مي باشند. نامهاي ديگر ايشان : سوسن ، ريحانه ، صيقل ، حکيمه ، مريم ، خمط مي باشد. (دادگستر جهان/ابراهيم اميني)

سوال : آيا در زمان حال مي توان اسم واقعي امام زمان را برد؟

پاسخ : برخي با استناد به رواياتي که در اين زمينه وارد شده است قائل به حرمت نام بردن شده اند. قائلين به حرمت وجوهي را در فلسفه و حکمت اين منع ذکر کرده اند از جمله اينکه نام امام زمان(عج) هم نام پيامبر(ص) است و اگر نام امام زمان(عج) برده شود دستاويزي براي مسيحيان خواهد شد که پيامبر موعود در انجيل هنوز ظهور نکرده است و باقي ماندن بر شريعت مسيح را براي خود توجيه مي‏کنند. اما برخي از علما آن را جايز دانسته اند و نهي آن را يا مربوط به دوره ي زماني خاص دانسته اند و يا حمل بر کراهت کرده اند.

سوال : نام مقدس حضرت مهدي (عج) در کتاب مقدس انجيل چيست؟

پاسخ : در موارد زيادي از اناجيل سخن از نجات دهنده ي انسانها در آخر الزمان با اشارات و تعابيري رمز گونه آمده است اما نامي برده نشده است . انجيل لوقا باب ?? فقره ?? تا?? ؛ انجيل مرقس باب ?? فقره ? ؛ انجيل متي باب ?? فقره ؟؟

15 آبان 1390