h فیلم طبقه حساس را ببینیم یا نبینیم؟ - ظهور 12

پایگاه خبری و تحلیلی ظهور 12

فیلم طبقه حساس را ببینیم یا نبینیم؟,ظهور 12,پایگاه خبری تحلیلی سیاسی,فیلم طبقه حساس را ببینیم یا نبینیم؟,مذهبی,اجتماعی,فرهنگی,اقتصادی,فیلم طبقه حساس را ببینیم یا نبینیم؟

فیلم طبقه حساس را ببینیم یا نبینیم؟

ظهور12 : "طبقه حساس" از آن دست فیلم هایی است که از دو نیمه کاملا مجزا با هم تشکیل شده است؛ یک نیمه انفجاری و یک نیمه خموده.نیمه اول فیلم به مدد سوژه پرپتانسیل فیلم و شناساندن ابعاد کارکردی آن، بسیار خوب شروع می شود و تقریبا هر آنچه می شد از ظرفیت های تیپ های کار استحصال نمود، به عمل آمد اما در نیمه دوم و با تمام شدن این جنس کمدی های رفتاری، فیلم در مسیری قرار می گیرد که نه می تواند با حوادث قبلی خود خوانایی دراماتیک چندانی داشته باشد و نه با آن شروع بسیار خوب، بتواند مخاطب خود را راضی نگه دارد؛ تقریبا می توان گفت بعد از سکانس رویارویی عطاران با فروتن، فیلم روند نزولی خود را شروع می کند و با مقولاتی چون نبش قبر و سخن گفتن مرده و در نتیجه آن پایان بندی بسیار عجیب، یک فضای راکد و بی نتیجه را رقم می زند.

آنچه از گفته های نویسنده و کارگردان فیلم بر می آید آن است که آنها تمام تلاش خود را بر تاثیرپذیری فیلمشان از اجتماع روز به عمل آورده اند اما حال واقعا آیا آن چیزهایی که در نیمه دوم فیلم رقم می خورد، می تواند با اجتماع امروز ما، مرتبط بوده یا اتفاقاتی مرسوم تعبیر شود؟ ضمن آن که نمی توان به هر اتفاق و پیشامدی، رنگ درام بخشید و آن را متاثر از یک حرکت یا جریان اجتماعی بیان نمود درست مانند آن چیزهایی که در نیمه دوم فیلم رخ می دهد و نمی توان به بهانه پرداخت دراماتیک، آن را جزیی از پیش آمدهای جامعه امروزی یا برگرفته از آن عنوان نمود.

فیلمنامه نه تنها این مشکل بسیار بزرگ را دارد بلکه حتی نتوانسته از شخصیت محوری خود یعنی عطاران، یک شخصیت مستقل سینمایی خلق کند.اخلاقیات عطاران در این فیلم، تنها دایرمدار شبه غیرتی است که به آن اشاره می شود و در همین حیطه نیز تنها به چند پرداخت گل درشت بسنده می شود و نمی تواند یک فضای کاملا متناسب با اخلاقیات حقیقی این فرد را برای مخاطبش به تصویر بکشد.دیگر افراد حاضر در فیلم نیز تنها به متلک پرانی هایی مشغولند که بتوانند بار کمیک فیلم را بالا ببرند و نقش چندانی در جریانات این فیلم شخصیت محور ایفا نمی کنند.

اما با تمام این ضعف های مفرط، بازی عطاران در این فیلم به خوبی دیده می شود و نقش او به عنوان ناجی اینکه می شد با این حفره های بزرگ فیلمنامه، فیلم به سمت نابودی کشیده شود اما می تواند تا حدودی حفظ ظاهر کند، شناخته می شود.عطاران "طبقه حساس" به مدد خلاقیت های فردی خود و استفاده از "زبان بدن" که خاص خود اوست، در برخی سکانس های خنثی، واقعا فیلم را از مهلکه می رهاند و ناجی آن می شود.

"کمال تبریزی" با این فیلم، اگرچه همچنان در مسیر ساخت فیلم های ملتهب قرار دارد اما آنچه از میزانسن های این فیلم و فیلمنامه پراشکال این فیلم هویداست، آن که، این فیلم به لحاظ کیفی در مقایسه با دیگر فیلم های ملتهب کارگردان نظیر "لیلی با من است" یا "مارمولک"، در درجه پائین ترین قرار دارد به گونه ای که احساس می شود هدف نویسنده و کارگردان، تنها رقم زدن گیشه ای داغ بوده تا خلق اثری ماندگار.با این سوژه پرپتانسیلی که فیلم می توانست با یک پرداخت همه جانبه از آن استحصال نماید، می شد به یک جاودانگی ولو چند ساله دست یافت اما آنچه در "طبقه حساس" به چشم می خورد، در حد رفع عطشی است که تنها پاسخگوی نیاز این فصل مخاطب است و دوام تاریخی چندانی ندارد./تسنیم

8 اردیبهشت 1393