۶ ویژگی خاص امام عصر (عج)

برخي ويژگي هاي خاصّ حضرت مهدي عليه السلام بر طبق احادیث و روایات معتبر ۱٫ مخفي بودن آثار حمل در مادر حضرت مهدي(عجل الله تعالي فرجه الشريف) يکي از ويژگي هاي خاص آن حضرت اين است که زماني که مادر آن حضرت به ايشان باردار بوده، اثري از حمل در آن بانوي بزرگوار مشاهده نمي […]

برخي ويژگي هاي خاصّ حضرت مهدي عليه السلام بر طبق احادیث و روایات معتبر

۱٫ مخفي بودن آثار حمل در مادر حضرت مهدي(عجل الله تعالي فرجه الشريف)

يکي از ويژگي هاي خاص آن حضرت اين است که زماني که مادر آن حضرت به ايشان باردار بوده، اثري از حمل در آن بانوي بزرگوار مشاهده نمي شد. اين موضوع هر چند در برخي از پيامبران(عليهم السلام) سابقه داشته؛ ولي در باره امامان معصوم(عليهم السلام) اين چنين، گزارش نشده است.
وقتي امام حسن عسکري(عليه السلام) نويد ولادت حضرت مهدي(عجل الله تعالي فرجه الشريف) را به عمة بزرگوار خود (حکيمه خاتون) مي دهد، آن بانو با کمال شگفتي مي‌پرسد: چگونه امشب آن نور پاک از نرجس به دنيا مي‌آيد؛ در حالي که اثري از بارداري در او مشاهده نمي-شود؟۱

۲٫ مخفي بودن ولادت آن حضرت

از مهم‌ترين ويژگي‌هاي ولادت حضرت مهدي(عجل الله تعالي فرجه الشريف) ، مخفي بودن آن است. سَعِيدِ بْنِ جُبَير مي‌گويد: از امام سجاد(عليه السلام) شنيدم که مي فرمود: «فِي الْقَائِمِ مِنَّا سُنَنٌ مِنْ سُنَنِ الانْبِياءِ(عليهم السلام) … وَ سُنَّةٌ مِنْ إِبْرَاهِيمَ … وَ أَمَّا مِنْ إِبْرَاهِيمَ فَخَفَاءُ الْوِلادَةِ وَ اعْتِزَالُ النَّاسِ …»؛۲ «در قائم ما سنّت هايي از پيامبران وجود دارد … اما از ابراهيم پنهاني ولادت و کناره گيري از مردم…».

۳٫ روشن شدن چراغي در بيت الحمد، از ولادت تا هنگام ظهور

«بيت» در لغت به معناي خانه و «حمد» به معناي ستايش و ثنا است. اين واژه در بعضي از روايات ، به کار رفته و از آن به عنوان جايگاهي مربوط به حضرت مهدي(عجل الله تعالي فرجه الشريف) ياد شده است.
مفضل گويد: شنيدم امام صادق(عليه السلام) فرمود: «اِنَّ لِصَاحِبِ هَذا الاَمْرِ بَيتاً يقَالُ لَهُ بَيتُ الحَمْدِ فِيهِ سِراجٌ يزهَرُ مُنذُ وُلِدَ اِلَي يوْمَ يقُومُ بِالسَّيفِ لا يطْفَأ»؛۳ «همانا براي صاحب اين امر خانه‏اي است که بدان «بيت الحمد» مي‌گويند. در آن چراغي هست که از هنگام ولادت روشني مي‏بخشد؛ تا روزي که با شمشير قيام مي‌کند، خاموش نخواهد شد».
اگر چه به روشني جايگاه اين خانه و چگونگي روشنايي آن، بيان نشده است؛ ولي احتمال مي‏رود مقصود، معناي کنايي باشد که با ولادت آخرين حجّت الهي، چراغ هدايت بشر با فروغي هر چه بيشتر، به پرتو افشاني پرداخته و زمين را از نور وجود خود آکنده ساخته است. اين روايت با همين مضمون از امام باقر(عليه السلام) نيز نقل شده است.۴

۴٫ خاتم الاوصيا بودن ايشان

«خاتم الاوصياء»، به معناي پايان بخش جانشينان پيامبر اکرم(صلي الله عليه و آله وسلم) است. يکي از ويژگي هاي اختصاصي آن حضرت، آن است که پايان بخش سلسله امامت است. اين لقب ابتدا بر زبان خود آن حضرت در کودکي، جاري شد.
طريف ابونصر گويد: «بر صاحب الزّمان وارد شدم؛ آن حضرت فرمود: براي من صندل احمر (نوعي چوب خوش بو) بياور. پس براي ايشان آوردم؛ آن حضرت به من رو کرد و فرمود: آيا مرا مي‏شناسي؟ گفتم: بله سپس فرمود: من کيستم؟ عرض کردم: شما آقاي من و فرزند آقاي من هستيد. پس آن حضرت فرمود: مقصودم اين نبود! گفتم: خداوند مرا فداي شما گرداند. بفرماييد مقصودتان چه بود؟
حضرت فرمود: «اَنَا خَاتَمُ الاَوْصياءِ وَبِي يدْفَعُ اللَّهُ عَزَّوَجَلَّ البَلاءَ عَنْ اَهلي وَشِيعَتي»؛۵ «من خاتم الاوصياء هستم که خداوند به وسيلة من، بلا را از اهل و شيعيانم دور مي‏سازد».
علاوه بر خاتم الاوصياء از حضرت مهدي(عجل الله تعالي فرجه الشريف) به عنوان خاتم الائمه نيز ياد شده است؛ چنان که رسول گرامي اسلام(صلي الله عليه و آله وسلم) مي‏فرمايد: «مَعَاشِرَ النّاسِ اِنّي نَبي وَعَلي وَصيي اَلا اِنَّ خَاتَمَ الاَئِمّةِ مِنّا القائِمُ الْمَهْدي…»؛۶ «اي مردمان! من پيامبرم و علي جانشين من است. آگاه باشيد که خاتم الائمه، قائم مهدي از ما است».
اين ويژگي نيز اختصاص به حضرت مهدي(عجل الله تعالي فرجه الشريف) دارد.

۵٫ پنهان زيستي ايشان

با مراجعه به مجموعه‏هاي روايي روشن مي‏شود که شمار بسياري از احاديثي که دربارة وجود حضرت مهدي(عجل الله تعالي فرجه الشريف) بوده و از ظهور او نويد داده است؛ از غيبت غمبار او نيز خبر مي‏دهد. غيبت آن حضرت ـ با ويژگي‌هاي خاص خود ـ به اين صورت نه تنها براي هيچ يک از امامان(عليهم السلام) رخ نداده، که براي هيچ يک از پيامبران نيز اتفاق نيفتاده است. البته از برخي روايات استفاده مي‌شود که يک نحوه غيبتي، براي برخي از انبيا بوده است.

۶٫ ميراث انبيا نزد ايشان

يکي از ويژگي‌هاي حضرت مهدي(عجل الله تعالي فرجه الشريف) اين است که هنگام ظهور، بسياري از ميراث‏هاي پيامبران را به همراه خواهد داشت. دربارة اينکه اين امور به چه منظور نزد او جمع شده، سخن صريحي وجود ندارد؛ ولي با توجّه به نقش آن حضرت ـ که همان نقش انبيا و اوليا است و او آرزوي همه آنان را تحقق خواهد بخشيد ـ مي‏توان نتيجه گرفت که تمامي ابزار آنان، در اختيار حضرت مهدي(عجل الله تعالي فرجه الشريف) قرار خواهد گرفت. ديگر اينکه آن حضرت وظيفه دارد تا همة پيروان اديان را به دين مقبول الهي (اسلام) دعوت کند و اين مواريث، نشانه‏هايي از حقانيت آن حضرت است. از اين رو همان‏ گونه که در روايات از زنده ماندن حضرت مسيح(عليه السلام) ، به عنوان هدايت مسيحيان و ارجاع ايشان به پيروي از حضرت مهدي(عليه السلام) ياد شده؛ مي‏توان ساير ميراث‏ها را به عنوان وسيله‏اي براي اتمام حجّت بر آنان دانست.

برخي از آنچه در روايات مورد اشاره قرار گرفته، عبارت است از:

۶ـ۱٫ پيراهن رسول گرامي اسلام(صلي الله عليه و آله وسلم)
يعقوب بن شعيب از امام صادق(عليه السلام) روايت کرده است که به وي فرمود: «آيا پيراهن قائم را ـ که هنگام قيام مي‌پوشد ـ نشانت ندهم؟ عرض کردم: چرا؛ پس آن حضرت جعبه‏اي را خواست و آن را گشود و از آن پيراهن کرباسي را بيرون آورد. آن را باز کرد که ناگهان ديدم در آستين چپ آن، آثار خون مشاهده مي‏شود. سپس فرمود: اين پيراهن پيامبر گرامي خداوند است؛ در روزي که دندان‏هاي پيشين آن حضرت ضربه ديد. آن خون را بوسيدم و بر صورت خويش نهادم. سپس امام صادق(عليه السلام) آن را در هم پيچيد و برداشت».۷
۶ ـ۲٫ عمامه پيامبر(صلي الله عليه و آله وسلم) ،
۶ ـ۳٫ زره رسول خدا(صلي الله عليه و آله وسلم) ،۸
۶ ـ۴٫ سلاح حضرت رسول اکرم(صلي الله عليه و آله وسلم) ،۹
۶ ـ۵٫ پرچم پيامبر گرامي اسلام(صلي الله عليه و آله وسلم) ،۱۰
۶ ـ۶٫ سنگ حضرت موسي(عليه السلام) ،۱۱
۶ ـ۷٫ عصاي حضرت موسي(عليه السلام) ،۱۲
امام صادق(عليه السلام) فرمود: «عصاي موسي چوب آسي از يک نهال بهشتي بود. هنگامي که وي به سوي مدين مي‌رفت، جبرئيل آن را برايش آورد و آن عصا همراه با تابوت آدم، در درياچة طبريه (در شمال فلسطين) است و هرگز آن دو نمي‏پوسند و تغيير نمي‏يابند تا اينکه حضرت قائم هنگام قيام، آن دو را بيرون مي‏آورد».
۶ ـ۸٫ انگشتري سليمان(عليه السلام) ،۱۳
۶ ـ۹٫ تشتي که حضرت موسي(عليه السلام) در آن قرباني مي‏کرد.۱۴
امام علي(عليه السلام) فرمود: رسول خدا(صلي الله عليه و آله وسلم) فرموده است: «المَهْدِي مِنْ وُلْدِي، تَکُونُ لَهُ غَيبَةٌ وَ حَيرَةٌ تَضِلُّ فِيها الاُمَمُ، يأتِي بِذَخِيرَةِ الاَنبِياءِ فَيمْلاُها عَدْلاً وَقِسْطاً کَما مُلِئَتْ جَوْراً وَظُلْماً»؛۱۵ «فرزندم مهدي يک غيبت و حيرتي دارد که امت‏ها در آن گمراه شوند. او با ذخيرة پيغمبران مي‌آيد و زمين را پر از عدل و داد مي‌کند؛ آن گونه ‏که پر از جور و ظلم شده باشد».
همان گونه که اشاره شد، شايد يکي از حکمت‏هاي اين ميراث داري، اين است که پيروان تمامي اديان، با ديدن ميراث پيامبر خود، به حضرت مهدي(عجل الله تعالي فرجه الشريف) ايمان آورند و نيز اهداف حضرت مهدي(عجل الله تعالي فرجه الشريف) و قيام ايشان، در برگيرندة تمامي اهداف پيامبران بزرگ است. از اين رو در آن هنگامه عظيم، آن حضرت با در اختيار گرفتن ميراث پيامبران بزرگ، هدف خود را ـ که در واقع هدف جميع آنان بوده است ـ تحقق مي‏بخشد.

پي نوشت ها:

۱٫ ر.ک: کمال الدين و تمام النعمة، ج۲، ص۴۲۶،ح۲؛ کشف الغمة، ج۲، ص۴۹۸؛ دلائل الامامة، ص۲۶۸٫
۲٫ شيخ صدوق(ره)، کمال الدين و تمام النعمة، ج۱، باب ۳۱، ح۳٫
۳٫ نعماني، الغيبة، ص ۲۳۹، ح ۳۱٫
۴٫ محمد بن حسن طوسي(ره)، کتاب الغيبة، ص ۴۶۷، ح ۴۸۳٫
۵٫ کتاب الغيبة، ص ۲۴۶، ح ۲۱۵؛ کمال الدين و تمام النعمة، ج ۲، ص ۴۴۱، ح ۱۲٫
۶٫ فتال نيشابوري، روضة الواعظين، ص ۹۷٫
۷٫ الغيبة، ص ۳۵۰، ج ۴۲٫
۸٫ کافي، ج ۸، ص ۲۲۴، ح ۲۸۵٫
۹٫ الغيبة، ص ۳۴۹، ح ۴۰؛ کافي، ج ۸، ص ۲۲۴، ح ۲۸۵٫
۱۰٫ الغيبة، ۳۴۳، ح ۲۸ و ۴۳۵، ح ۱٫
۱۱٫ کافي، ج ۱، ص ۲۳۱، ح ۳٫
۱۲٫ کافي، ج ۱، ص ۲۳۱، ح ۱؛ الغيبة، ص ۲۳۸، ح ۲۸، کمال‏الدين و تمام النعمة، ج ۲، ص ۳۷۶، ح ۷٫
۱۳٫ الغيبة، ص ۳۴۳، ح ۲۷؛ کافي، ج ۱، ص ۲۳۱، ح ۱٫
۱۴٫ کافي، ج ۱، ص ۲۳۲، ح ۱٫
۱۵٫ کمال‏الدين و تمام النعمة، ص ۲۸۷، ح ۵٫

نويسنده:خدامراد سليميان
منبع: درسنامه مهدويت۱-ص۲۴۴ تا ص۲۴۸

۲۹ فروردین ۱۳۹۱ |
KHAMENEI