«مرکل» مخفیانه به عربستان سلاح‌ می‌دهد

به گزارش فارس، «بینوی کامپ‌مارک» نویسنده اندیشکده «اینترنشنال پالسی دایجست» با اشاره به پرده‌برداری هفته‌نامه «اشپیگل» از تجارت اسلحه مخفی آنگلا مرکل صدر اعظم آلمان، توضیح می‌دهد که چگونه آلمان به یکی از بزرگ‌ترین و بدنام‌ترین صادرکنندگان سلاح در قاره اروپا تبدیل شده است. اکنون کمپانی‌های اسلحه‌سازی آلمان نیز «دکترین مرکل» را دنبال کرده و […]

به گزارش فارس، «بینوی کامپ‌مارک» نویسنده اندیشکده «اینترنشنال پالسی دایجست» با اشاره به پرده‌برداری هفته‌نامه «اشپیگل» از تجارت اسلحه مخفی آنگلا مرکل صدر اعظم آلمان، توضیح می‌دهد که چگونه آلمان به یکی از بزرگ‌ترین و بدنام‌ترین صادرکنندگان سلاح در قاره اروپا تبدیل شده است. اکنون کمپانی‌های اسلحه‌سازی آلمان نیز «دکترین مرکل» را دنبال کرده و بی‌توجه به سابقه خشونت‌طلبی کشورهای مختلف، صرفاً به دنبال پیدا کردن بازارهایی برای کسب درآمد هستند.

* «آنگلا مرکل» آلمان را به یکی از بزرگ‌ترین صادر کننده‌های سلاح‌های نظامی به کشورهای زیر سؤال مبدل کرده است

صنایع اسلحه سازی آلمان به انجام یک کار مشهور است: صادرات ابزار درجه یک و مدرن برای کشتار بهتر انسان‌ها. اما در طول سال‌های صدر اعظمی «آنگلا مرکل»، روندی به وجود آمده که اکنون به دکترین مرکل مشهور شده است.

هفته‌نامه خبری «اشپیگل» در ماه ژوئیه سال گذشته به این مطلب اشاره کرد. پرونده آن زمان مربوط به فروش ۲۷۰ تانک مدرن «لپرد» مدل ۲A7 به عربستان سعودی بود. در آن زمان هیچ دلیلی برای این تغییر سیاست نسبت به کشوری مثل عربستان سعودی ارائه نشد و تا کنون هم این اتفاق نیفتاده است.

* آلمان به کشوری سلاح‌های سنگین فروخته که به گفته هفته‌نامه انگلیسی «اکونومیست» جزء غیر دموکراتیک‌ترین کشورهای دنیا است

در همان زمان، «هولگر اشتارک» در هفته‌نامه اشپیگل این‌گونه نوشت: «این اولین باری است که آلمان سلاح‌های سنگین در اختیار دولتی عربی قرار می‌دهد که گفته با مخالفان خود «با مشتی آهنین» برخورد خواهد کرد؛ کشوری که علیه تظاهرات‌کنندگان در کشور همسایه‌اش از تانک استفاده می‌کند و در لیست کشورهای دموکراتیک هفته‌نامه «اکونومیست» در رتبه ۱۶۰ و تنها چند رتبه بالاتر از کره شمالی قرار دارد که در انتهای این لیست است.»

* سیاست‌مداران آلمانی قبل از مرکل همگی معتقد بودند که نباید به مناطق بحرانی سلاح صادر کرد

موضع قبلی آلمان را «هانس-دیتریش گنشر» وزیر خارجه سابق حزب آزاد دموکراتیک (FDP) این‌گونه اعلام کرده بود: آلمان نباید به مناطق برحانی سلاح جنگی صادر کند. این موضع در سیاست خارجی آلمان ثابت بود و حتی توسط افرادی با عقاید مختلف نظیر «هلموت اشمیت»، «هلموت کهل» و «گرهارد شرودر» هم تغییر نکرد.

* مرکل به محض دور دیدن چشم جامعه جهانی، به فکر کسب درآمد از طریق کشورهایی افتاد که اهمیتی به حقوق بشر نمی‌دهند

تغییر سیاستی که مرکل تلاش می‌کرد آن را مخفی نگه دارد، بالأخره توسط اشپیگل کشف شد و سیاست‌های خارجی آلمان را در وضعیت عجیب و غریبی قرار داده است. برلین تلاش کرده تا سیاست‌های حقوق بشری اروپا را در کشورهای نزدیک خود دنبال کند (مثلاً در درگیری بین کوزوو و صربستان)؛ اما سیاست‌های سودجویانه‌تری را درباره کشورهای دورتر اتخاذ کرده است؛ کشورهایی که به خشونت مشهور هستند و یا دست‌کم زمینه استفاده از خشونت را دارند.

معامله با عربستان سعودی به وضوح نشان داد که موضوع حقوق بشر برای آلمان یا به حاشیه رانده شده بود و یا به شکل دیگری بی‌اهمیت تلقی شده بود. صرف‌نظر از بهار عربی، تجارت تجارت است و اسلحه هم همیشه مشتریان خودش را دارد.

* مخالفت حتی سیاست‌مداران آلمانی با تصمیم مرکل به فروش سلاح به عربستان سعودی

این معامله، خون سیاست‌مداران را به جوش آورد و بحث‌هایی بی‌سابقه را در بین آن‌ها به راه انداخت. «هورست تلتشیک» مشاور سیاسخت خارجی «کهل» صدر اعظم وقت آلمان، تصمیم مرکل را عملی از روی نادانی توصیف کرد: «به نظر من صادرات تانک‌های آلمانی [به عربستان] در چنین شرایطی مطلقاً اشتباه است.»

* مرکل و تیمش برای فرار از محکومیت قضایی، موضوع فروش سلاح به عربستان سعودی را مخفی نگه داشته بودند

نکته‌ای که می‌توان از این اقدام مرکل برداشت کرد این است که وی با پنهان‌کاری‌های بزرگ مخالفتی ندارد؛ موضعی که به کمک سخنگوی خود «استفان سیبرت» از آن حمایت می‌کند. دلیل دفاع مرکل و تیمش از این موضع هم این است که افشای جزئیات این معامله به شورای امنیت کل در آلمان می‌تواند پنج سال زندان را برای آن‌ها به دنبال داشته باشد. سیاست‌مداران دیگر آلمان هم تا کنون بر سر صادرات سلاح توسط قوه قضائیه این کشور محکوم و مجازات شده‌اند.

* گاهی دولت‌ها برای آن که بتوانند به صادرات اسلحه به کشورهای دیگر ادامه دهند، اهمیتی به جایگاه دموکراتیک آن‌ها نمی‌دهند

عموماً، این که چه کشوری را «حکومت زیر سؤال» و یا علناً خشن می‌نامیم، هم اهمیت دارد و هم از طرف دیگر بسیار ساده‌لوحانه است. همه حکومت‌ها صرف‌نظر از اعتقاداتشان، به اسم دفاع از خود در تجارت خرید اسلحه‌های مرگ‌بار دست دارند. این که آیا این حکومت‌ها در نهایت دست به ارتکاب جرم می‌زنند یا نه، از همان ابتدا قابل پیش‌بینی نیست؛ بنابراین برخی دولت‌ها ترجیح می‌دهند کلاً به این دسته‌بندی نپردازند. اما به هر حال، این دسته‌بندی‌ها انجام می‌شوند.

* کمپانی‌های اسلحه‌سازی آلمان هم روش دولت را پیش گرفته‌اند و برای صادرات اسلحه به کشورهای دیگر، محدودیت‌های اخلاقی را کنار گذاشته‌اند

می‌توان گفت مرکل «ماکیاولی» درون خود را پیدا کرده است و تصمیم گرفته هر گاه لازم شد خودخواه و فاسد شود. بهتر است از سلاح‌های آلمانی استفاده شود تا سربازان آلمانی، که به این ترتیب از گزند حفظ شوند؛ حتی اگر شده به قیمت آن که رژیم‌های خشونت‌طلب بتوانند بر مردم تحت تسلط خود فرمان‌روایی کنند. این اعتقاد غیر اخلاقی که بارها تمرین شده، درباره کمپانی‌های اسلحه‌سازی آلمان هم صدق می‌کند.

اخیراً تجارت این کمپانی‌ها به مشکل برخورده است؛ دیگر نمی‌توانند روی مشتریان همیشگی مثل یونان حساب باز کنند؛ کشوی که به دلیل مشکلات اقتصادی مورد انتقاد است و در عین حال، در بین کشورهای اتحادیه اروپا بیش‌ترین درصد تولید ناخالصی را صرف هزینه‌های نظامی می‌کند. برای کمپانی‌های اسلحه‌سازی آلمان، کاهش بودجه ارتش این کشور به این معنا است که در نقاط دیگر دنیا مشتریان بهتری پیدا می‌کنند.

* روسیه خود یکی از بزرگ‌ترین مشوق‌ها و مشتریان سلاح‌های آلمانی است

بحث جدیدی هم اکنون در آلمان درباره فروش نفربر زرهی چندکاره «بوکسور» در جریان است؛ نفربری که یکی از به‌روزترین ماشین‌های آدم‌کشی و سلاحی ارزشمند برای هر کسی است که بتواند آن را تهیه کند. حتی روسیه هم از این نوآوری هیجان‌زده شده و در گزارشی در شبکه «رن تی‌وی» مقاومت این نفربر را در مقابل مین‌های ضد تانک ستوده است.

اگرچه روسیه گاهی اوقات دشمن تاریخی آلمان شمرده شده؛ اما در بحث سلاح‌های آلمانی، بزرگ‌ترین مشوق این کشور بوده است. صنایع اسلحه‌سازی آلمان می‌دانند که در موسکو دوستی دارند که حاضر است برایشان خرج‌های زیادی کند.

* مسئولان تأیید معاملات نظامی آلمان باید توجه داشته باشند که بسیاری از حکومت‌های عربی از سلاح‌های آلمانی علیه مردم خود استفاده می‌کنند

حکومت‌های زیر سؤال، علاوه بر تانک «لپرد»، برای خرید دیگر سلاح‌های آلمانی هم اعلام آمادگی کرده‌اند. عربستان سعودی بار دیگر هم تمایل خود را برای خرید سلاح‌های آلمانی اعلام کرده است؛ همان‌طور که حکومت امارات به دولت آلمان پیشنهاد داده است. افرادی که می‌خواهند این معامله‌ها را تأیید کنند، باید دقت داشته باشند که سلاح‌های آلمانی علیه چه افرادی مورد استفاده قرار خواهند گرفت. هدف این سلاح‌ها در بسیاری از کشورهای عربی، قیام‌های مردمی خواهد بود؛ البته مرکل اهمیتی به این موضوع نخواهد داد.

۱ دی ۱۳۹۱ | پیوندک |
ارسال دیدگاه

*

code

KHAMENEI KHAMENEI