آیا نیازی به تاسیس شبکه ورزش است ؟

آیا نیازی به تاسیس شبکه ورزش است ؟

تاسیس شبکه ورزش پاسخ به کدام نیاز است؟ این روزها عزت الله ضرغامی سرش حسابی شلوغ است ، سازمان عریض و طویل صدا و سیما ، به همت تکنولوژی جدید آنتن های دیجیتال قرار است عریض تر و طویل تر بشود. پس از ورود شبکه های دیجیتالی مستند و شما و آی فیلم ، حالا […]

تاسیس شبکه ورزش پاسخ به کدام نیاز است؟

این روزها عزت الله ضرغامی سرش حسابی شلوغ است ، سازمان عریض و طویل صدا و سیما ، به همت تکنولوژی جدید آنتن های دیجیتال قرار است عریض تر و طویل تر بشود. پس از ورود شبکه های دیجیتالی مستند و شما و آی فیلم ، حالا صحبت از راه اندازی شبکه ی بازار و شبکه ی ورزش و شبکه ی فیلم و سریال فارسی و … است اما به راستی مدیران سیمایی آیا از خود پرسیده اند ضرورت تاسیس شبکه ورزش چیست؟

داشتن یک شبکه مستقل ورزشی ، آرزوی قدیمی دوست داران روزش بوده و هست. انتشار بیش از بیست روزنامه ورزشی سراسری ، خبر از علاقه فراوان و تنوع دیدگاه ها در جامعه ورزش دوست ایرانی است ، اما آیا اینها برای تاسیس یک شبکه تلویزیونی مختص ورزش ، دلایلی کافی به شمار می رود؟

برای پاسخ به این سوال ، نگاهی به شبکه خبر بیندازیم. تا قبل از تاسیس این شبکه ، همه از ضرورت اطلاع رسانی دقیق ، رقابت با جریان های خبری خارج از کشور و مواردی از این دست سخن می گفتند اما امروز ، آگهی های بازرگانی پخش شده از این شبکه نشان می دهد که مخاطبین این شبکه آنقدر کم هستند که تعطیلی این شبکه ، تاثیری در مخاطبین صدا و سیما نخواهد داشت. دلیل ضعف این شبکه هم مشخص است. صدا و سیما در تمامی اخبار رویکرد یکسانی دارد و از ساعت شش بعد از ظهر تا دوازده شب ، ده بخش خبری از شبکه های یک تا پنج پخش می کند که هم همه زمینه ها ، از سیاسی و حوادث تا علمی و اقتصادی و بهداشتی را پوشش می دهد و هم بهترین گفتگوها ، مستند ها و گزارش ها و حتی دست اول ترین خبر ها از این شبکه ها پخش می شود ، پس جای مانوری برای شبکه خبر ، نمی ماند. احیانا اگر یک برنامه خبری هم در شبکه خبر اندکی موفقیت کسب کند ، بلافاصله خبرنگارش به یک شبکه و ایده اش به یک بخش دیگر می رود. با این وجود جز در موارد خاص مثل جنگ لیبی یا جنگ عراق که انتشار اخبار ۲۴ ساعته و سرعت انتشارش بالا بود ، عملا شبکه خبر مخاطبی نداشته و نخواهد داشت و فقط تقلیدی مضحک از شبکه های خبری غربی خواهد بود. مثل وقتی که لحظه به لحظه سخنان رییس جمهور را زیرنویس می کند اما همان سخنان از دو شبکه تلویزیونی دیگر در حال پخش زنده است! یا در هنگام پخش اخبار ورزشی ، آخرین قیمت قلع و آلومینیوم را در بازارهای جهانی به دلار و یورو اعلام می کند!

شبکه ورزش نیز در صورت تاسیس سرنوشتی جز همین سرنوشت را نخواهد داشت. طی این سالها، هرگاه مدیران صدا و سیما احساس کرده اند یک برنامه ورزشی مخاطبان بالایی دارد ، تمامی برنامه ها و گاهی حتی پخش اذان را فدای پخش آن برنامه کرده اند: همین جمعه گذشته صدا و سیما ۲۵ دقیقه قبل از بازی و تمام زمان بین دو نیمه مسابقه فوتبال را آگهی پخش کرد. در برنامه های ورزشی پر بیننده دیگر مثل نود هم ، میلیاردها تومان سود از طریق پخش آگهی نصیب صدا و سیما می شود. پس طبیعی است که مدیران صدا و سیما و به خصوص مدیران شبکه ۳ حاضر نباشند برنامه های خود را به یک شبکه جدید منتقل کنند. و اگر قرار باشید شبکه های دیگر هم به کارشان ادامه بدهند، با وجود مجریان و برنامه سازان مجرب بعید به نظر می رسید شبکه ورزش بتواند جایگاهی در خور بیابد و مضاف بر این که صدا و سیما دوست دارد مسابقات مهم ورزشی را از شبکه های اصلی خود پخش کند تا در آمد ماحصل از آگهی آن بیشتر باشد (به شکلی که مثلا در جام جهانی مسابقات نهایی از شبکه یک و دو پخش می شد) و به این ترتیب مسابقات دست چندم یا پخش همزمان یک مسابقه به این شبکه خواهد رسید.

در زمان مسابقاتی مثل المپیک ، نیاز به وجود یک شبکه ورزشی مستقل هست اما اگر سعی می شد این نیاز با برنامه ریزی دقیق تر برنامه ها در شبکه ۳ انجام شود ، و یا قرار می شد با ورزشی تر کردن بیشتر و بیشتر شبکه ۳ ، یک شبکه جوانان با محوریت برنامه های بی ربط به ورزش شبکه ۳ تاسیس شود ، نتیجه کار با موفقیت بیشتری همراه خواهد بود.

بد نیست صدا و سیما ، برای مخاطب سنجی هم که شده ، کنداکتور یک هفته از برنامه های شبکه ورزش را منتشر کند تا مشخص شود آنچه که در چنته دارند و ندارند.

۱ مهر ۱۳۹۰ | پیوندک |
ارسال دیدگاه

*

code

KHAMENEI KHAMENEI