پخش زنده مراسم عقد کنان دو زوج ایرانی در صدا و سیما + تصویر

برنامه «خانواده عزیز» شبکه دو، در آغاز هفته ازدواج، مراسم عقدکنان دو زوج جوان را که به قید قرعه انتخاب شده بودند، تلوزیونی کرد تا به گفته مدیر گروه خانواده شبکه دو، تلویزیون به مخاطبان شادی مصنوعی نشان ندهد و این قاب تصویر، عضوی از خانواده‌ها شود. به گزارش سرویس تلویزیون ایسنا، مریم جلالی، مدیر […]

برنامه «خانواده عزیز» شبکه دو، در آغاز هفته ازدواج، مراسم عقدکنان دو زوج جوان را که به قید قرعه انتخاب شده بودند، تلوزیونی کرد تا به گفته مدیر گروه خانواده شبکه دو، تلویزیون به مخاطبان شادی مصنوعی نشان ندهد و این قاب تصویر، عضوی از خانواده‌ها شود.

به گزارش سرویس تلویزیون ایسنا، مریم جلالی، مدیر گروه خانواده شبکه دو معتقد است: این برنامه دریچه‌ای شد برای نشان دادن مناسک عمومی مردم، تلویزیون پای سفره عقد آمد تا به زندگی مردم نزدیک‌تر باشد.

عقد این دو زوج جوان در یک فضای سنتی ایرانی با ساز و دهل و پوشش محلی برخی اقوام، رنگ و بوی کاملا بومی داشت.

روابط عمومی شبکه دو اعلام کرد، از حاشیه‌های پشت صحنه این برنامه، حلقه دست کردن و عسل خوری عروس و دامادها بود که باعث شد بعد از برنامه مخاطبان با روابط عمومی سازمان صدا وسیما تماس بگیرند و به این صحنه‌ها اعتراض کنند، اما غافل از اینکه بین این دختر و پسرها صیغه محرمیت جاری شده بود و قرار بود روی آنتن زنده، برای اولین بار خطبه عقد دائم جاری شود.

اما جالب تر اتفاقی بود که برای زوج دوم افتاد. ساعت نه شب بعد از کمی قطع و وصل شدن‌های معمول آنتن و امکانات در برنامه‌های زنده، کارگردان اعلام کرد به دلیل زمان کم، عاقد هنگام پخش زنده فقط از عروس و داماد وکالت بگیرد و بعد سر فرصت خطبه عقد که مفصل است خوانده شود، اما بعد از اینکه وکالت گرفته شد و آداب و رسوم هدیه دادن انجام شد و آنتن قطع شد، خانواده عروس و داماد و عوامل برنامه خانواده عزیز به خودشان آمدند که …ای دل غافل آقای عاقد تشریف برده اند!!! این شد که همه دست به کار شدند که بعد از برنامه عاقد را که حالا چند خیابانی دور شده بود، سر صحنه حادثه بازگردانند و این دو جوان را به عقد دائم هم درآورند.

برنامه «خانواده عزیز» غیر از مراسم عقد واقعی ازدواج دو زوج جوان در فواصل برنامه ای اش ، مخاطبان را به بازار خرید عروسی هم کشاند، اما از لنز دوربین به بازار و جیب خانواده ها دوراندیشانه نگاه کرد تا به جوانان بگوید مدیریت هزینه های عروسی به معنای لذت نبردن از این اتفاق مهم زندگی و کم اهمیت جلوه دادن آن نیست بلکه هدف عاقلانه خرج کردن ست برای اینکه شروع بهتری برای زندگی مشترک شما به ارمغان آید.

در این برنامه ها سعی شد به کارکرد خرید عروسی پرداخته شود و اینکه مثلا کارکرد گل ابراز محبت است ولی حتی اگر گل هم نخریدیم ی توان طور دیگری محبت کرد، اگر کارت عروسی برای دور هم آمدن فامیل است ، طور دیگرهم می شود فامیل را دعوت کرد.

جلالی می گوید، چنین برنامه هایی برای تشویق جوانان به ازدواج آسان ساخته می شود، البته انتظار فرهنگ‌سازی از تلویزیون یک بلندپروازی رسانه‌ای است و تلویزیون به تنهایی برای فرهنگ‌سازی تلویزیون کافی نیست و به مولفه های دیگری هم نیاز است.

۲۸ مهر ۱۳۹۱ | پیوندک |
ارسال دیدگاه

*

code

KHAMENEI KHAMENEI