اندیشکده ویلسون : امریکا توان نظامی حمله به ایران را ندارد

جمعی از مشاوران رئیس‌جمهور آمریکا در اندیشکده «مرکز ویلسون» در پژوهشی، به مقامات آمریکایی درباره هرگونه ماجراجویی نظامی علیه ایران هشدار دادند. در این مقاله آمده که نظرات تخصصی و تحقیقات بی‌شمار حاکی از آن است که حمله نظامی به ایران، منجر به اهداف مطلوب آمریکا نخواهد شد و صرفاً راهکار دیپلماتیک را از بین خواهد برد. […]

جمعی از مشاوران رئیس‌جمهور آمریکا در اندیشکده «مرکز ویلسون» در پژوهشی، به مقامات آمریکایی درباره هرگونه ماجراجویی نظامی علیه ایران هشدار دادند. در این مقاله آمده که نظرات تخصصی و تحقیقات بی‌شمار حاکی از آن است که حمله نظامی به ایران، منجر به اهداف مطلوب آمریکا نخواهد شد و صرفاً راهکار دیپلماتیک را از بین خواهد برد. اشغال ایران از توان نظامی آمریکا خارج است.

 یک دهه است که رؤسای‌جمهور آمریکا اعلام می‌کند برای متوقف کردن ایران در رسیدن به بمب هسته‌ای «هیچ گزینه‌ای را از روی میز بر نمی‌دارند»؛ به این معنی که همواره گزینه نظامی تحت شرایطی خاص محتمل است.

 * تهدیدهای واشنگتن به استفاده از گزینه نظامی علیه ایران بی‌اساس است

این مسئله در حال حاضر اغلب از بعد سیاسی مطرح می‌شود و درباره توان نظامی آمریکا در رسیدن به اهدافش صرفاً فرضیه ارائه می‌گردد و محاسبه دقیقی انجام نمی‌گیرد. اما در این مقاله سعی می‌کنیم پیامدهای استفاده از نیروی نظامی علیه ایران را به درستی بررسی کنیم.

نویسندگان و امضاکنندگان این مقاله که از اعضای هر دو حزب آمریکا و متخصصین ارشد امنیت ملی این کشور هستند، به خوبی می‌دانند که این بحث، تنها بخشی از سیاست خارجی واشنگتن علیه تهران است اما همچنین معتقدند که اگر فواید و مضرات اقدام نظامی علیه ایران به دقت بررسی نشوند، به هیچ وجه نمی‌توان به درستی، نقش نیروی نظامی را در سیاست‌های آمریکا در قبال جمهوری اسلامی درک نمود.

 * این مقاله قصد طرفداری از موضع خاصی را ندارد و صرفاً مبنی بر واقعیات است

این مقاله از گنجینه بزرگی از تحلیل‌ها و نظرات علمی بهره‌مند است که همگی در اختیار عموم هستند؛ از جمله گزارش‌های اطلاعاتی غیر محرمانه. مقاله حاضر تا جایی که امکان داشته باشد، بر اساس وقایع بنا شده و با اختلافات و ابهامات نیز برخورد کاملاً بی‌پرده‌ای دارد. اگر در طول مقاله، قضاوتی شخصی هرچند کارشناسانه صورت گیرد، مطمئناً به شخصی بودن آن اشاره خواهد شد. این مقاله برای دفاع از یک موضع خاص نیست؛ امیدواریم بررسی بی‌طرفانه ما از این موضوع بسیار مهم به خوانندگان کمک کند تا خود آگاهانه درباره عاقلانه بودن یا نبودن اقدام نظامی علیه ایران نتیجه‌گیری کنند.

ما نویسندگان این مقاله علی‌رغم تفاوت در دیدگاه، همگی درباره موارد زیر اتفاق نظر داریم:

 • می‌دانیم که بحث درباره اقدام نظامی علیه ایران به این دلیل در واشنگتن مطرح است که مسلح شدن تهران به سلاح هسته‌ای منافع و امنیت آمریکا و امنیت اسرائیل را با چالش‌های جدی مواجه خواهد کرد.

 * آژانس انرژی اتمی به دنبال سرکشی از تأسیسات نظامی ایران است

• می‌دانیم که ایران در گذشته دو بار تلاش کرده تا برنامه هسته‌ای خود را به طور مخفی گسترش دهد؛ اما تلاش‌های این کشور شناسایی و از آن‌ها جلوگیری شده است. همچنین می‌دانیم که ایران در حال حاضر در حال تخطی از قطع‌نامه‌های شورای امنیت مبنی بر تعلیق فعالیت‌های غنی‌سازی است. آژانس انرژی اتمی که بر برنامه هسته‌ای ایران نظارت دارد؛ همچنان از این کشور می‌خواهد به سؤالات آژانس درباره سابقه اقدامات مخفیانه این کشور پاسخ شفاف بدهد. آژانس تا کنون نتوانسته به تأسیسات نظامی ایران دسترسی کامل پیدا کرده و درباره موضع کنونی این کشور در قبال برنامه تولید سلاح‌های هسته‌ای اطمینان حاصل نماید؛ برنامه‌ای که متخصصین اطلاعاتی معتقدند در سال ۲۰۰۳ به حال تعلیق درآمده است. به علاوه، رهبران ایران مرتباً موجودیت اسرائیل را تهدید کرده‌اند.

 * سؤال درباره تعهد کلی آمریکا به پیمان منع گسترش سلاح‌های هسته‌ای، سیاست خارجی واشنگتن را زیر سؤال خواهد برد

• توافق کرده‌ایم درباره تعهد آمریکا به پیمان منع گسترش سلاح‌های هسته‌ای بحث نکنیم؛ اگر آمریکا تصمیم بگیرد برای جلوگیری از تولید سلاح هسته‌ای به ایران حمله نظامی کند، آن‌گاه این سؤال مطرح می‌شود که آیا واشینگتن در مقابل سایر کشورهایی که دست به تولید سلاح هسته‌ای بزنند نیز گزینه نظامی را اتخاذ خواهد کرد؟ اما ما بر سؤالاتی تمرکز می‌کنیم که صرفاً به ایران مربوط است.

• معتقدیم که استفاده از نیروی نظامی باید صرفاً به عنوان آخرین راه چاره باشد و حتماً باید ابتدا تحلیل دقیقی از فواید و پیامدهای احتمالی صورت گیرد.

• توافق کرده‌ایم که در این مقاله به گزینه‌های دیگر به جز اقدام نظامی نپردازیم؛ اما مقاله جداگانه‌ای درباره جایگزین‌های حمله نظامی خواهیم نوشت.

اعتقاد داریم که بررسی مختصر فواید احتمالی اقدام نظامی علیه ایران آسان‌تر از پیش‌بینی پیامدهای این اقدام است؛ به ویژه پیامدهای بلندمدت که اطلاعات کم‌تری درباره آن‌ها در دست داریم و شامل پیامدهای جانبی ناخواسته نیز هستند.

 * اختلاف‌نظرهای بسیاری درباره گزینه نظامی علیه ایران در واشنگتن وجود دارد

 • می‌دانیم که درباره برخی از مهم‌ترین مسائل مورد بررسی در این مقاله، اختلاف‌نظر بسیاری وجود دارد. توافق کرده‌ایم که این اختلاف‌نظرها را بی‌طرفانه بیان کنیم و قضاوت‌های خود را بر بررسی دقیق از تحلیل‌ها و نظرات تخصصی استوار نماییم.

• هدف ما ارائه واقعیات و تحلیل‌هایی است که می‌توان از آن‌ها در بحث پیرامون چالش‌های امنیتی آمریکا، آن هم در سالی انتخاباتی بهره برد.

 * سؤالاتی که مقامات آمریکایی پیش از تصمیم به حمله به ایران باید از خود بپرسند

مقاله حاضر درباره سؤالاتی است که وقتی مقامات و شهروندان آمریکایی درباره اقدام نظامی فکر می‌کنند، باید آن‌ها را از خود بپرسند: چه موقع استفاده از نیروی نظامی موجه است؟ در صورت اقدام نظامی، اهداف آمریکا چه خواهد بود؟ آیا واشینگتن توانایی رسیدن به این اهداف را دارد؟ راه گریز آمریکا از این اقدام در صورت پشیمانی چه خواهد بود؟ فواید احتمالی از اقدام نظامی در شرایط کنونی چه خواهد بود؟ پیامدهای چنین اقدامی، چه پیامدهای کوتاه‌مدت و چه بلندمدت، چه خواهد بود؟

 * اوباما مرتباً اعلام کرده که حاضر است از «همه گزینه‌ها» استفاده کند؛ اما آیا به فکر راه گریز هم هست

نکات مهم و مورد بحث درباره این موضوع از این قرارند: زمان‌بندی، اهداف، توانایی و راه گریز. آمریکا اعلام کرده که اگر مشخص شود ایران تصمیم به ساخت سلاح هسته‌ای دارد، آماده است «همه گزینه‌ها» را پیاده کند؛ از جمله استفاده از نیروی نظامی مقابل ایران در صورت شکست تحریم و دیپلماسی. ایران در صورت تصمیم به «هجوم» به سمت سلاح هسته‌ای، بین ۱ تا ۴ ماه زمان نیاز خواهد داشت تا برای یک سلاح هسته‌ای به اندازه کافی اورانیوم با غنای نظامی تهیه کند. به علاوه، طبق تخمین‌های محافظه‌کارها، تهران حداکثر ۲ سال نیز زمان نیاز دارد تا کلاهک‌هایی بسازد که بتوان آن‌ها را با خیال راحت روی موشک سوار کرد. با توجه به نظارت‌ها و بازدیدهای گسترده از فعالیت‌های ایران، احتمالاً می‌توان تصمیم ایران به ساخت سلاح هسته‌ای را تشخیص داد و آمریکا دست‌کم یک ماه زمان خواهد داشت تا دست به اقدام بزند.

 * حمله نظامی به ایران علاوه بر بی‌ثمر بودن برای آمریکا، رسیدن به راه‌حل سیاسی را نیز دشوارتر می‌کند

بنا به اظهارات مقامات آمریکایی، هدف این کشور در صورت حمله نظامی، جلوگیری از رسیدن ایران به سلاح هسته‌ای خواهد بود. به عقیده نویسندگان این مقاله، دستیابی به این هدف از طریق اقدام نظامی مبتنی بر حملات هوایی همراه با حملات سایبری، عملیات‌های مخفیانه و شاید نیروهای عملیات ویژه، غیر ممکن است. ما پس از بررسی تحقیقات فراوان انجام شده درباره این سؤال بحث‌برانگیز، به این نتیجه رسیده‌ایم که حمله نظامی توسط آمریکا به تنهایی و یا با همکاری اسرائیل ممکن است شش سایت مهم و شناخته شده هسته‌ای در ایران را نابود کند و یا به شدت به آن‌ها آسیب برساند و در نتیجه برنامه هسته‌ای ایران را حداکثر ۴ سال به تعویق بیندازد.

تخمین ما، بنابر محاسبات علمی، نشان می‌دهد که حمله نظامی توسط اسرائیل به تنهایی ممکن است توانایی ایران را در ساخت سلاح هسته‌ای حداکثر تا ۲ سال به عقب بیندازد. به عقیده ما، اسرائیل نخواهد توانست موفقیت خود را در حمله‌های پیشین خود به رآکتورهای هسته‌ای در عراق و سوریه، در ایران نیز تکرار کند؛ زیرا تأسیسات هسته‌ای این کشور متعدد و در سراسر این کشور پراکنده هستند؛ از جمله تأسیسات فوردو که در عمق زیادی زیر زمین ساخته شده است.

اگر پس از حمله آمریکا یا اسرائیل یا هر دو به ایران، باز هم نتوانیم راه‌حل پایداری برای تنش‌ها درباره برنامه هسته‌ای تهران پیدا کنیم، شاید مدتی بعد دوباره مجبور شویم حملات خود را از سر بگیریم؛ همان‌طور که در پاراگراف بعدی توضیح می‌دهیم، ما بر این باوریم که اقدام نظامی به جای افزایش احتمال رسیدن به یک راه‌حل سیاسی، این احتمال را کاهش می‌دهد.

* آمریکا برای اشغال ایران، باید بیش از مجموع ده سال جنگ‌های عراق و افغانستان، نیروی نظامی هزینه کند

باید اشاره کنیم که در واشینگتن به هیچ وجه اتفاق نظر و شفافیت درباره این موضوع وجود ندارد که هدف آمریکا از هرگونه اقدام نظامی علیه ایران چه باید باشد. شاید برخی متخصصین و مشاورین امنیت ملی، هدف را به عقب انداختن توانایی ایران در رسیدن به سلاح هسته‌ای و اولین قدم در مقابله با هسته‌ای شدن تهران قرار داده باشند؛ اما احتمالاً برخی دیگر، اهدافی بسیار گسترده‌تر از آن چیزی دارند که مقامات آمریکایی اظهار می‌کنند.

حتی برای محقق شدن هدف اعلام شده آمریکا یعنی جلوگیری دائمی از رسیدن ایران به بمب، باز هم واشینگتن نیازمند حمله‌ای بسیار گسترده و طولانی‌مدت (شاید چند ساله) از هوا و دریا به این کشور است. اگر آمریکا تصمیم بگیرد به دنبال هدفی بلندپروازانه‌تر نظیر تغییر حکومت یا کاهش نفوذ منطقه‌ای تهران باشد، باز هم به پایداری بیش‌تر نیروهایش نیاز دارد تا بتواند تمام ایران یا بخشی از این کشور را اشغال کند.

با توجه به مساحت و جمعیت ایران و شدت میهن‌پرستی ایرانیان، تخمین ما این است که برای اشغال این کشور واشینگتن نیازمند میزانی از منابع و نیروهای نظامی است که از آن‌چه آمریکا در طول ده سال اخیر در مجموع دو جنگ عراق و افغانستان از آن‌ها استفاده کرده، بسیار بیش‌تر است.

همچنین، هرچه اهداف آمریکا از اقدام نظامی، بلندپروازانه‌تر و درگیری بین دو کشور طولانی‌تر باشد، طراحی راهی برای گریز از وضع به وجود آمده نیز دشوارتر خواهد شد.

منبع : فارس

۹ مهر ۱۳۹۱ | پیوندک |
ارسال دیدگاه

*

code

KHAMENEI KHAMENEI