شعر ولادت امام حسن,اشعار تولد امام حسن

ما از تو به جز کرم ندیدیم – جز سفره ی محترم ندیدم روزی که بقیعمان کشاندی – گشتیم ولی حرم ندیدیم شاعر: علی اکبر لطیفیان گل ها به عطر عود تنت گیر می دهند پروانه ها به سوختنت گیر می دهند منبر ندیده های نماز خلیفه ها حتی به شیوه ی سخنت گیر می […]

http://www.zohur12.ir/wp-content/uploads/2011/10/6oyvj4vn2wjkcobqukix.jpg

ما از تو به جز کرم ندیدیم – جز سفره ی محترم ندیدم

روزی که بقیعمان کشاندی – گشتیم ولی حرم ندیدیم

شاعر: علی اکبر لطیفیان

گل ها به عطر عود تنت گیر می دهند

پروانه ها به سوختنت گیر می دهند

منبر ندیده های نماز خلیفه ها

حتی به شیوه ی سخنت گیر می دهند

دیروز اگر به صلح شما گیر داده اند

امروز هم به سینه زنت گیر می دهند

زهرا! چرا همیشه در این کوچه های تنگ

غم ها به خنده ی حسنت گیر می دهند؟

اصلا فدک بهانه ی شان بود ای غریب

بی برگه هم به رد شدنت گیر می دهند

ای یوسف مدینه چرا جای پیرهن

با تیرو تیغ بر کفنت گیر می دهند؟

این چند تیر مانده دگر قسمت تو نیست!

وقتش به پاره های تنت گیر می دهند

شاعر: رضا جعفری

http://www.zohur12.ir/wp-content/uploads/2011/10/tdk4p2745vjrbj9i1u9h.jpg

زیر پایش خدا غزل می ریخت

غزلی را که از ازل می ریخت

آن امامی که تا سحر امشب

روی لب های من غزل می ریخت

شب شعر مرا چه شیرین کرد

بین هر واژه ای عسل می ریخت

آن که در جیب کودکان یتیم

قمر و زهره و زحل می ریخت

آن کریمی که در پیاله ی دست

هر چه می ریخت لم یزل می ریخت

از هر آن کوچه ای که رد می شد

حُسن یوسف در آن محل می ریخت

تیغ خشمش ولی به وقت نبرد

رنگ از چهره ی اجل می ریخت

شتر سرخ را به خون غلتاند

لرزه بر لشگر جمل می ریخت

آن امامی که روز عاشورا

از لب قاسمش عسل می ریخت

شاعر: سید حمید رضا برقعی

http://www.zohur12.ir/wp-content/uploads/2011/10/ghwsqpf0qc9pgx6by3n.jpg

گل کرده در زمین، کَرَم آسمانیت

آغوش باز می رسد از مهربانیت

حالا بیا و سفره مینداز سفره دار

حالت خراب می شود و نا توانیت –

دارد مرا شبیه خودت پیر می کند

جان برده از تمام تنم نیمه جانیت

یوسف ترین سلاله ی تنها تر از همه

سبزی رسیده تا به لب ارغوانیت

این گرد پیری از اثر خاک کوچه است

بر موی تو نشسته ز فصل جوانیت

باید که گفت هیئت سیّار مادری

خرج عزا شدی و خدای تو بانیت

زهر از حرارت جگرت آب می شود

می گرید از شرار غم ناگهانیت

زینب به پای تشت تو از دست می رود

رو می شود جراحت زخم نهانیت

آقای زهر خورده چرا تیر می خوری؟

چیزی نمانده از بدن استخوانیت

شاعر: محمد امین سبکبار

۲۳ مرداد ۱۳۹۰ | پیوندک |
ارسال دیدگاه

*

code

KHAMENEI KHAMENEI