شریعتمداری از پشت صحنه سفر آمانو میگوید

این احتمال وجود دارد که آقای آمانو با ناتمام و بی نتیجه گذاشتن نشست وین، قصد دارد سند پوچ و بی اساس یاد شده درباره پارچین را دست نخورده و افشا نشده نگاه دارد تا دست گروه ۱+۵ در اجلاس بغداد خالی نباشد! و مثلاً در مذاکرات بغداد توپ را به زمین ایران بیندازند. به […]

این احتمال وجود دارد که آقای آمانو با ناتمام و بی نتیجه گذاشتن نشست وین، قصد دارد سند پوچ و بی اساس یاد شده درباره پارچین را دست نخورده و افشا نشده نگاه دارد تا دست گروه ۱+۵ در اجلاس بغداد خالی نباشد! و مثلاً در مذاکرات بغداد توپ را به زمین ایران بیندازند.

به گزارش جهان، حسین شریعتمداری در کیهان نوشت:
سفر غیرمنتظره یوکیا آمانو، مدیرکل آژانس بین المللی انرژی اتمی به ایران که برای اولین بار صورت می پذیرد، اگرچه از سوی سخنگوی آژانس با هدف «افزایش ضریب تفاهم» توصیف شده است ولی براساس برخی از اخبار و گزارش های موثق، این سفر، پشت صحنه ای دارد که پرداختن به آن مخصوصا در آستانه اجلاس بغداد- ۳ خرداد/ ۲۳ می- ضروری به نظر می رسد و می تواند به این تردید دوسویه، پاسخی یک سویه بدهد که آقای آمانو با سفر غیرمنتظره خود به تهران- آنگونه که سخنگوی آژانس ادعا می کند- در پی «افزایش ضریب تفاهمات» است یا دامن زدن به «توهمات» را دنبال می کند؟! پاسخ این پرسش را از چند زاویه پی می گیریم؛

۱- روزهای دوشنبه و سه شنبه هفته گذشته ۲۵ و ۲۶ اردیبهشت/۱۴ و ۱۵ می- نمایندگانی از کشورمان به ریاست علی اصغر سلطانیه با نمایندگانی از آژانس به سرپرستی هرمن ناکارتس و رافائل گروسی طی نشستی در وین درباره فعالیت هسته ای ایران اسلامی به مذاکره نشستند. در این نشست، نمایندگان آژانس به روال ۹ سال گذشته برخی از پرسش های غیرفنی و غیرحقوقی و بارها مطرح شده- و پاسخ داده شده- درباره احتمال رویکرد نظامی فعالیت هسته ای کشورمان را پیش کشیدند که اجازه بازرسی از مراکز نظامی جمهوری اسلامی ایران- مخصوصا پارچین- و شناسایی و دسترسی به دانشمندان و دست اندرکاران امور هسته ای کشورمان از جمله آنها بود. نمایندگان کشورمان با استناد به مفاد NPT و پادمان مربوطه که ملاک دسترسی ها و بازرسی های آژانس است از آنان اسنادی را مطالبه می کنند که آژانس را نسبت به احتمال فعالیت غیرصلح آمیز هسته ای در مراکز مورد اشاره دچار تردید کرده است و توضیح می دهند بعد از دریافت این اسناد چنانچه در آن نشانه هایی یافتند که تردید آژانس را توجیه می کند اجازه دسترسی و بازرسی از مراکز موردنظر آژانس را صادر خواهند کرد. چرا که مراکز نظامی هر کشور در فهرست «اسرار» و داشته های غیرقابل افشای آن کشور جای دارد و آژانس چنانکه تاکنون به نمونه هایی فراوان از آن اشاره کرده ایم نه فقط در حفظ اسرار نظامی به دست آمده از بازرسی مراکز نظامی کشورمان حساسیتی به خرج نداده، بلکه برخلاف نص صریح اساسنامه آژانس و پادمان مربوطه، به انتشار گسترده آن نیز دست زده است که اعتراف اشپیگل به جاسوسی هاینونن- معاون البرادعی- برای سیا فقط یک نمونه از آنهاست.

۲- در نشست دو روزه وین، طرفین ادامه مذاکرات را به نشست روز دوشنبه هفته بعد – اول خردادماه/۲۱ می- موکول می کنند و توافق می شود که در این نشست، آژانس اسناد ادعایی درباره احتمال فعالیت هسته ای غیرصلح آمیز – تسلیحاتی- در مراکز نظامی مورد ادعا را به تیم هسته ای جمهوری اسلامی ایران ارائه بدهد و در نشست بعدی که پس از اجلاس بغداد برگزار خواهد شد، نتیجه بررسی اسناد از سوی ایران را دریافت کند و سپس متناسب با نتیجه بررسی ها، درباره اجازه دسترسی و بازرسی از مراکز نظامی موردنظر آژانس مذاکره شود. نمایندگان آژانس در اقدامی غیرحقوقی و مغایر با اساسنامه آژانس اعلام می کنند که «همه اسناد را تحویل نمی دهیم و تنها، برخی از آنها را تحویل می دهیم و برخی دیگر را فقط نشان می دهیم بی آن که اجازه نسخه برداری داشته باشید! و برخی از اسناد را نیز، نه تحویل می دهیم و نه نشان می دهیم!! گفتنی است نمایندگان ایران مطالب هوشمندانه و مستند دیگری را نیز مطرح کرده و روی آن اصرار ورزیده بودند که بیرون از موضوع این نوشته است.

نشست دو روزه وین با قول و قرار مورد اشاره پایان یافت و ادامه مذاکرات به نشست روز دوشنبه اول خرداد در وین موکول شد ولی در حالی که تیم کشورمان مطابق توافق قبلی برای شرکت در مذاکرات وین آماده می شد، آقای یوکیا آمانو، نشست یاد شده را به طور یکجانبه لغو کرده و اعلام داشت که روز دوشنبه یعنی دقیقا همان روزی که برای دومین نشست وین تعیین شده بود عازم ایران است! چرا نشست وین لغو شد و چرا آمانو بار سفر به تهران بسته است؟!

سخنگوی آژانس بین المللی انرژی اتمی اگرچه هدف از سفر غیرمنتظره آمانو به ایران را افزایش ضریب تفاهمات و توافقات دانسته است ولی شواهدی که به آن اشاره خواهد شد نشان می دهد، لغو نشست وین و سفر مدیرکل آژانس به تهران، با هدف «توهم آفرینی» درباره فعالیت هسته ای کشورمان و بهانه سازی برای دست های خالی از سند و بهانه ۱+۵ در اجلاس بغداد، صورت گرفته است. بخوانید؛

۳- کشورهای گروه ۱+۵ و نهاد بین المللی تحت مدیریت آمریکا، یعنی آژانس، هیچ سند قابل قبول و درخور ارائه ای که از فعالیت هسته ای غیرصلح آمیز در مراکز نظامی ایران حکایت کند در دست ندارند. بنابراین اگر نشست وین مطابق قرار قبلی برگزار می شد گروه ۱+۵ مجبور بود با «دست های خالی از بهانه» در اجلاس بغداد شرکت کند. لغو نشست وین برای پیشگیری از باز شدن مچ آژانس و دود شدن و به هوا رفتن اسناد ادعایی درباره انحراف فعالیت هسته ای ایران در مراکز نظامی خود، از جمله پارچین بوده است. اما، گردانندگان و مدیران اصلی آژانس- بخوانید آمریکا و متحدانش- با توجه به وظیفه بررسی و راستی نمایی اسناد که برعهده آژانس است، نمی توانستند در مذاکرات بغداد روی این اسناد به عنوان «برگ برنده»! تکیه کنند و از سوی دیگر برای پر کردن دست های خالی خود به سوژه و بهانه ای نیاز داشتند که قابل طرح باشد. لغو نشست وین به تنهایی ظرفیت تولید این بهانه را نداشت، چرا که مذاکره ای ناتمام بود. سفر غیرمنتظره آقای یوکیا آمانو مدیرکل آژانس بین المللی انرژی اتمی در این راستا و برای تولید بهانه مورد نیاز ۱+۵ قابل ارزیابی است.

۴- علاوه بر اسنادی که با عنوان «مطالعات ادعایی ALLEGED STUDIES» از آن یاد می شود و آمریکایی ها مدعی هستند در سال ۲۰۰۳ از یک لپ تاپ سرقت شده به دست آورده اند- پیش از این بی اعتباری این به اصطلاح اسناد را نشان داده ایم- این روزها آمریکا و آژانس ادعا می کنند اسناد و شواهدی در دست دارند که از فعالیت هسته ای غیرصلح آمیز ایران در مرکز نظامی پارچین حکایت می کند و مصرانه خواستار اجازه دسترسی و بازرسی از این مرکز نظامی هستند و در مقابل جمهوری اسلامی با استناد به مفاد NPT و پادمان های مربوطه اصرار دارد اسناد مورد ادعا را برای ارزیابی و ارائه پاسخ در اختیار داشته باشد و چنانچه پاسخ مستدل و مستند و قابل قبولی برای اثبات بی اساس بودن این ادعا ارائه نکرد، تحت شرایطی اجازه دسترسی و بازرسی را صادر کند. اما، آژانس برخلاف قوانین فنی و حقوقی الزام آور، از ارائه اسناد- یا سند- مورد ادعا خودداری می ورزد و تنها بر اجازه دسترسی و بازرسی تأکید دارد بی آن که الزامات حقوقی و فنی ناشی از آن را بپذیرد!

۵- تیم هسته ای ایران با نگاهی هوشمندانه و قانونمند چند پرسش حقوقی را پیش روی آژانس نهاده و خواستار پاسخ شده است.

اول: اگر سند مورد ادعا درباره یکی از مراکز نظامی ایران است چرا از ارائه آن برای راستی آزمایی که حق قانونی ماست اجتناب می ورزید؟!

دوم: در صورت انجام بازرسی چنانچه معلوم شد، این ادعا نیز مانند ادعاهای دیگر بی اساس بوده و هیچ نشانه ای از فعالیت هسته ای غیرصلح آمیز مشاهده نشد، آیا، آژانس حاضر است به خاطر ایراد این اتهام از ملت ایران عذرخواهی کند؟

سوم: در صورت اثبات بی پایه بودن ادعای یاد شده آیا آژانس حاضر است غرامت و خسارت ناشی از این چالش بی ثمر را به ایران بپردازد؟

چهارم: آیا در صورت صدور اجازه بازرسی و مشخص شدن بی پایگی ادعای یاد شده، آیا آژانس، به غیر واقعی بودن ادعای مطرح شده اعتراف می کند؟

پاسخ آژانس به هر ۴ سؤال یاد شده منفی بوده است! و حال آن که مطابق اساسنامه آژانس و تصریح مفاد NPT، چنانچه نتیجه بازرسی ها از تأسیسات هسته ای یک کشور عضو، نشانه صلح آمیز بودن فعالیت هسته ای آن کشور باشد، پرونده کشور مورد اشاره بایستی از دستور کار شورای حکام آژانس خارج شده و به روال عادی بازگردد. چرا که درغیر اینصورت، اولاً؛ بازرسی های آژانس مفهوم حقوقی و فنی خود را از دست می دهد زیرا منظور از بازرسی کشف تخلف احتمالی است و اگر نتیجه بازرسی اثبات عدم تخلف باشد، اعلام آن و پایان دادن به پی آمدهای ناشی از احتمال تخلف، ضروری است و ثانیاً؛ این برخورد آژانس به وضوح نشان می دهد چالش هسته ای با ایران، خاستگاه «سیاسی» دارد و نه حقوقی و فنی که حوزه تعریف شده برای بازرسی های آژانس است.

۶- در این بند به سند مورد ادعای آژانس و گروه ۱+۵ درباره فعالیت هسته ای تسلیحاتی در پارچین و میزان واقع نمایی! آن اشاره می کنیم؛

الف: در جریان سفر قبلی بازرسان آژانس به ایران یکی از اعضای تیم مذاکره کننده هسته ای کشورمان از آقای «ناکارتس» دستیار ارشد و معاون پادمانی آمانو، پرسید؛ سند مورد ادعای شما درباره پارچین چگونه سندی است و «ناکارتس» در پاسخ گفت؛ یک «عکس ماهواره ای از پارچین» و توضیح نداد که عکس ماهواره ای یک ساختمان و تأسیسات چه نشانه ای از فعالیت هسته ای نظامی در خود دارد؟!

ب: آژانس ادعا می کند که در عکس ماهواره ای از پارچین یک کپسول -اتاقک انفجاری- دیده می شود که معمولاً در چرخه ساخت بمب یا کلاهک اتمی کاربرد دارد! و مدعی است یک دانشمند روسی بنام «ویچسلاو دانیلنکو» در ساخت و نصب این اتاقک انفجاری دست داشته است! این در حالی است که دانیلنکو، متخصص «نانوالماس» است و در مصاحبه با رادیو آزاد اروپا تأکید کرده است که هیچ تخصصی در فناوری هسته ای ندارد. از سوی دیگر «رابرت کلی» بازرس ارشد آژانس نیز طی مصاحبه ای ضمن تأیید اظهارات دانیلنکو می گوید «ادعای آژانس درباره این اتاقک، غیرعلمی و منحرف کننده است» در همان حال «گرت پورتر» تحلیل گر بلندآوازه آمریکایی در مسائل هسته ای «ادعای آژانس را مضحک و مسخره کردن علم و تکنولوژی» می داند و…

ج: و بالاخره، روز چهارشنبه هفته گذشته- ۲۷ اردیبهشت/۱۶ می- دنیس راس مشاور ارشد و سابق اوباما در مصاحبه با CNN فاش کرد اتاقک انفجاری که در عکس ماهواره ای از مرکز نظامی پارچین دیده می شود، «یک نقاشی» است که با استفاده از نرم افزار «فتوشاپ» تهیه شده و وجود خارجی ندارد!
۷- و اکنون از یکسو جای این سؤال است که آیا آقای آمانو با لغو نشست وین در پی آن بوده است که بی اساس بودن سند مورد اشاره آژانس درباره پارچین فاش نشود؟! اگر چنین نیست- که به نظر می رسد چنین است- چرا نشست وین با دستور کار از قبل اعلام شده را لغو کرده است؟! و از سوی دیگر، این احتمال وجود دارد که آقای آمانو با ناتمام و بی نتیجه گذاشتن نشست وین، قصد دارد سند پوچ و بی اساس یاد شده درباره پارچین را دست نخورده و افشا نشده نگاه دارد تا دست گروه ۱+۵ در اجلاس بغداد خالی نباشد! و مثلاً در مذاکرات بغداد توپ را به زمین ایران بیندازند که در همکاری با آژانس کوتاهی کرده و اجازه بازرسی از پارچین را صادر نکرده است؟! اگر چنین ترفندی در میان باشد – که بعید است نباشد- باید به جناب یوکیا آمانو هشدار داد که دست از بازی در زمین لابی صهیونیستی (آیپک) بردارد و در مذاکرات بغداد به نفع صهیونیست ها و به زیان مردم آمریکا و اروپا سنگ اندازی نکند.

۳۰ اردیبهشت ۱۳۹۱ | پیوندک |
ارسال دیدگاه

*

code

KHAMENEI KHAMENEI