چرا “اسناد پاناما” شامل افراد و شرکت‌های آمریکایی نیست؟!

افشاگری اسناد پاناما عمدتا متوجه مقام‌ها و شرکت‌های غیرغربی است و نام مقام‌ها یا شرکت‌های عمده غربی و آمریکایی در این اسناد کمتر دیده می‌شود. آیا کاسه‌ای زیر نیم کاسه است یا دلیلی منطقی برای این موضوع وجود دارد؟ برای بسیاری هم البته این سوال مطرح شده که وقتی خود اوباما هم به رواج پدیده […]

افشاگری اسناد پاناما عمدتا متوجه مقام‌ها و شرکت‌های غیرغربی است و نام مقام‌ها یا شرکت‌های عمده غربی و آمریکایی در این اسناد کمتر دیده می‌شود. آیا کاسه‌ای زیر نیم کاسه است یا دلیلی منطقی برای این موضوع وجود دارد؟

برای بسیاری هم البته این سوال مطرح شده که وقتی خود اوباما هم به رواج پدیده پولشویی و فرار مالیاتی در میان شهروندان و شرکت‌های آمریکایی اذعان می‌کند، چرا به راستی نامی از شهروندان، مقام‌ها یا شرکت‌های آمریکایی در اسناد پاناما نیست.

پاسخ ساده به این سوال این است که آمریکایی‌ها خود در درون کشور “بهشت‌های مالیاتی” کافی برای فرار از مالیات دارند و نیاز به استفاده از امکاناتی مانند امکانات پاناما ندارند.

ابتکار آمریکا در چارچوب مذاکرات گروه ۸ (هشت کشور عمده صنعتی جهان) و گروه ۲۰ (بیست کشور عمده صنعتی جهان) به تدوین قراردادی منجر شده که دستکم ۱۰۰ کشور آن را امضا کرده‌اند و در آن مقید به تبادل اطلاعات در باره حساب‌های بانکی و وضعیت ثروت و مسائل مالیاتی شهروندان خود در برابر کشورهای دیگر شده‌اند. البته معدود کشورهایی هم این قرارداد را امضا نکرده‌اند، از جمله خود آمریکا.
https://tr.im/ncdVQ
این نیز هست که برخی از ایالات آمریکا خود نوعی بهشت مالیاتی بدل شده‌اند. بنا بر داده‌های شبکه عدالت مالیاتی (Tax Justice Network) در حال حاضر آمریکا در میان مناطقی که به بهشت مالیاتی معروف‌شده‌اند پس از سوئیس و هنگ‌کنگ در مقام سوم ایستاده است.

در این رابطه بیش از همه از ایالت دلور، موفق‌ترین ایالت آمریکا به لحاظ اقتصادی، یاد می‌شود که از قوانین اقتصادی بسیار آزادی تبعیت می‌کند. همین باعث شده که بخشی بزرگی از شرکت‌های آمریکایی خود را در این ایالت ثبت کنند. به این ترتیب ایالتی که ۹۰۰ هزار جمعیت دارد مقر صدها هزار شرکت صوری است و عملا گریزگاه مناسبی برای تعهدات مالیاتی است.

۲۶ فروردین ۱۳۹۵ | پیوندک |
ارسال دیدگاه

*

code

KHAMENEI KHAMENEI