موشک در تاملات روشنفکران وطنی

به گزارش ظهور۱۲، شنبه شب گذشته جناب آقای دکتر محسن رضایی، دبیر محترم مجمع تشخیص مصلحت نظام میهمان برنامه متن و حاشیه بودند. ایشان در بخشی از این گفتگوی تلویزیونی به دفاع از عملکرد قوای نظامی کشورمان در پیشرفت و ارتقاء توان موشکی پرداختند و این موضوع را به هیچ عنوان نافی گفتگو و مذاکره […]

IMG_20160406_230605

به گزارش ظهور۱۲، شنبه شب گذشته جناب آقای دکتر محسن رضایی، دبیر محترم مجمع تشخیص مصلحت نظام میهمان برنامه متن و حاشیه بودند.

ایشان در بخشی از این گفتگوی تلویزیونی به دفاع از عملکرد قوای نظامی کشورمان در پیشرفت و ارتقاء توان موشکی پرداختند و این موضوع را به هیچ عنوان نافی گفتگو و مذاکره ندانسته و به ضرورت داشتن تعامل سازنده با جهان در کنار حفظ توانمندی نظامی تأکید نمودند. دکتر رضایی مذاکره بدون پشتوانه دفاعی و نظامی را نافرجام قلمداد کردند. اما نکته قابل تأمل در این گفتگو طرح این سؤال از جانب دکتر رضایی بود که اگر عباس میرزا امروز سر از خاک برآورد به ما چه می گوید؟!

این سؤال کوتاه مصداق بارز “العاقل یکفیه الاشاره” برای اهل اندیشه می باشد، مگر اندیشه عباس میرزا، این شخصیت محبوب روشنفکران که وی را نخستین معمار بنای نظام جدید ایران می دانند چه بود، که دبیر محترم مجمع با طرح چنین سؤالی در تأکید پیشبرد همزمان دیپلماسی و افزایش قوای نظامی از عباس میرزا نام      می برد.

در میان نویسندگان ایرانی عبدالرزاق دنبلی (نویسنده  مهردار عباس میرزا نایب السلطنه) کوشیده است تا در قالب گزارش جنگ های مرحله اول ایران و روسیه اطلاعات کلی درباره دغدغه های عباس میرزا و تمایلات جدی او به ایجاد نظام جدید و چاره جویی برای نجات کشور از انحطاط، ارائه دهد و به شرح اقدامات او برای نوسازی و ترقی کشور مبادرت کند.

به گزارش دنبلی، نظریه “ترقی در پرتو اقتدار نظامی”، محور اندیشه عباس میرزا و پاسخ اصلی او در ایجاد دگرگونی سیاسی-اجتماعی و طریق نجات ملک و ملت از عقب ماندگی را تشکیل می داد.
حال این پرسش از روشنفکرانی همچون دوست و استاد عزیز دکتر صادق زیبا کلام مطرح می شودکه چگونه شما در کتاب “ما چگونه ما شدیم” به تبلیغ و تبیین اندیشه های ژرف  و پیشروی عباس میرزا با طرح گفتگو ها و سؤالات وی از ژوبر پرداخته اید اما امروز که مقام معظم رهبری این موضوع راهبردی را که “جهان آینده هم جهان مذاکره است و هم جهان موشک” تبیین می کند، چنین موضوع حائز اهمیت و تفکر پیروی نمی کنید؟ مگر نه اینکه رسالت روشنفکران جامعه چیزی جز ایفای نقش در جهت ارتقاء آگاهی جامعه و ایجاد گفتمان سازنده است؟

مگر می شود منکر این واقعیت تلخ تاریخی شد که هرگاه کشور متحمل شکست بزرگی در ادوار مختلف از جنگ چالدران عصر صفوی تا جنگ های دوره ای با روس ها در دوره قاجار شده است همه اینها ناشی از عقب ماندگی نظامی بود.

اگر تاریخ را میدانیم و عباس میرزا را می شناسیم، شاسیته است هیچکدام را گزینشی نخوانیم و نخواهیم.

امروز روشنفکران و متفکران جامعه اگر از ادارک سازی و تفهیم چنین موضوع پر اهمیتی به سادگی بگذرند و به وظیفه ذاتی خود عمل نکنند، قطعاً آیندگان از کنار این تساهل به سادگی نمیگذرند.
تاریخ گواه این واقعیت است که مذاکره بدون پشتوانه قدرت نظامی نتیجه ای جز وادادگی و شکست نخواهد داشت.

(در تعاملات اگر فراموش کننده مطلق تاریخ باشیم قطعاً شکست میخوریم)

۱۸ فروردین ۱۳۹۵ | پیوندک |
ارسال دیدگاه

*

code

KHAMENEI KHAMENEI