اقدام مشکوک دانشگاه مازندران در به رسمیت شناختن فرقه ضاله بهائیت!/عکس‌

به نقل از بلاغ، دانشجویان جدیدالورود دانشگاه مازندران در هنگام ثبت نام خود مورد عجیبی را مشاهده کردند، در صفحه ثبت‌نام این دانشجویان در قسمت انتخاب مذهب نام فرقه ضاله بهایی آورده شد، که این اقدام مشکوک پیگیری مقامات قضایی را می‌طلبد. در صورتی که طبق قوانین جمهوری اسلامی ایران این فرقه به رسمیت شناخته […]

به نقل از بلاغ، دانشجویان جدیدالورود دانشگاه مازندران در هنگام ثبت نام خود مورد عجیبی را مشاهده کردند، در صفحه ثبت‌نام این دانشجویان در قسمت انتخاب مذهب نام فرقه ضاله بهایی آورده شد، که این اقدام مشکوک پیگیری مقامات قضایی را می‌طلبد.


در صورتی که طبق قوانین جمهوری اسلامی ایران این فرقه به رسمیت شناخته نشده و حتی مراجع عظام تقلید نیز فتاوایی را در مورد معاشرت و حتی مقابله با افراد این فرقه گمراه اعلام داشتند.

که مهم‌ترین فتوا مربوط به رهبر انقلاب است که در آن به وضوح در مورد موضع مومنان در مقابل این فرقه ضاله اشاره شده است که تصویر پاسخ استفتا را در زیر مشاهده می‌کنید.

و همچنین امام خمینی (ره) نیز در مورد این فرقه ضاله مواضعی را اتخاذ کردند که یکی از آنها به شرح زیر است:

امام خمینی (ره) در پاسخ به استفتائات بازرگانان و اصناف قم مورخ ۳۰ آذر ۱۳۴۱ فرمودند: … استقلال مملکت و اقتصاد آن در معرض قبضه صهیونیست‌هاست که در ایران به حزب بهائی ظاهر شدند و مدتی نخواهد گذشت که با این سکوت مرگبار مسلمین، تمام اقتصاد این مملکت را با تأیید عمال خود قبضه کنند. (همان، ج۱،ص۱۰۸)

بهائیان علاقه و روابط خاصی با دولت اسرائیل داشته و دارند و بر اساس همین علاقه با تجار یهودی نیز متحد هستند و در مبارزه علیه جمهوری اسلامی ایران، به‌صورت همگام عمل می‌کنند، پس از تشکیل دولت غاصب اسرائیل، سران جریان صهیونیسم، بهائیت را به‌عنوان دین به رسمیت شناختند و اجازه دادند تا نخستین معبد بهائیان به نام «مشرق الاذکار» در آنجا ساخته شود، بهائیان با سیستم‌های جاسوسی ارتباط تنگاتنگی داشتند و زمینه‌ساز حضور یهودیان صهیونیست در اسرائیل بودند. (سایه روشن بهائیت، کیهان، ۱۳۳-۱۳۵)

۱۹ شهریور ۱۳۹۴ | پیوندک |
ارسال دیدگاه

*

code

نويسنده ديدگاه :ناشناس

در قران آمده:
لا إِکْراهَ فِی الدِّینِ قَدْ تَبَیَّنَ الرُّشْدُ مِنَ الْغَیِّ
انسان توسط خداوند آزاد آفریده شده و هیچ کسی حق گرفتن این آزادی را ندارد.
ممنون از دانشگاه مازندران و پرسنل خدوم آن

[پاسخ]

نويسنده ديدگاه :محمد

شنیده شده فرقه بهائیت توشهرتهران دانشگاهی جداگانه دارندالله واعلم

[پاسخ]

نويسنده ديدگاه :سیدناصر

دوست عزیز ناشناس خواهشا ژست آزادی خواهی به خودت نگیر
اگه بدونی این فرقه تا حالا چه جنایتهایی کردند و چه افکاری دارند هرگز از این حرفها نمیزدی
فقط برای یادآوری خدمتت عرض کنم استکبار برای مسلمین دو نسخه داشت وهابیت برای سنی ها و بهادیت برای شیعیان.میوه وهابیت که همین داعش است رو که ملاحظه میفرمایید.اگه خدای ناکرده بهایی ها فرصت گسترش داشتند صد برابر وحشی تر از داعش بودند.

[پاسخ]

ناشناس پاسخ در تاريخ شهریور ۳۰ام, ۱۳۹۴ ۰۲:۳۵:

افرین افرین افرین

[پاسخ]

سید جانباز پاسخ در تاريخ مهر ۱ام, ۱۳۹۴ ۱۲:۳۹:

آب که سربالا بره قورباغه ابو عطا میخونه، وقتی دانشگاه این طور عمل کنه وای به حاله ….
خدا لعنت کنه پیر کثیف انگلیس را که تا قیامت دستش به خون انسان ها آلوده است.

[پاسخ]

نويسنده ديدگاه :سید مصطفی

به این می گن خبر

[پاسخ]

نويسنده ديدگاه :صبور

مردى از اهل مدینه به نام” ابو حصین” دو پسر داشت؛ برخى از بازرگانانى که به مدینه کالا وارد مى‏کردند، هنگام برخورد با این دو پسر آنان را به عقیده و آیین مسیح دعوت کردند، آنان هم سخت تحت تاثیر قرار گرفته و به این کیش وارد شدند و هنگام مراجعت نیز به اتفاق بازرگانان به شام رهسپار گردیدند. “ابو حصین” از این جریان سخت ناراحت شد و به پیامبر (صلی الله علیه و آله) اطلاع داد و از حضرت خواست که آنان را به مذهب خود برگرداند و سؤال کرد: آیا مى‏تواند آنان را با اجبار به مذهب خویش باز گرداند؟ آیه ۲۵۶ نازل گردید و این حقیقت را بیان داشت که: “در گرایش به مذهب اجبار و اکراهى نیست”. در تفسیر” المنار” نقل شده که ابو حصین خواست دو فرزند خود را با اجبار به اسلام باز گرداند، آنان به عنوان شکایت نزد پیغمبر آمدند. “ابو حصین” به پیامبر عرض کرد: من چگونه به خود اجازه دهم که فرزندانم وارد آتش گردند و من ناظر آن‏ باشم؟ آیه ۲۵۶ به همین منظور نازل شد.

[پاسخ]

نويسنده ديدگاه :صبور

جناب ناشناس
می‌توان از این آیه استظهار نمود که قرآن خلاصه منطقش این است که دین امرى اجبارى و غیر ارادى نیست، براى این‌که حقیقت روشن است؛ راه هدایت و رشد روشن، راه غىّ و ضلالت هم روشن، و آدمى در پذیرش ایمان و کفر آزاد و مختار است. هر کس می‌خواهد این راه را انتخاب بکند، و هر کس می‌خواهد آن راه را، و شاید بتوان از سیاق آیه شریفه با توجه به قبل و بعد آن اصلى را استخراج نمود، که اگرچه ریشه و کاربرد آن کلامى است ولى در علوم دیگر چون علم سیاست، علم اقتصاد و …، مورد استفاده می‌باشد و آن همان اصلى است که در لسان ائمه هدى(ع) به «لا جَبْر و لا تفویض بل امر بین الامرین»[۱۲] تعبیر شده است. چون در آیه قبل، تصویر روشنى از توحید ارائه می‌گردد که آدمى با فطرتى سالم و کمى دقت و تفکر، به سهولت حقیقت را درخواهد یافت، ولى چون کج اندیشان همواره ممکن است تصویرى نادرست از توحید ارائه دهند. لذا این آیه و آیه بعدش در واقع با ارائه یک اصل کلى راه را بر آنان می‌بندد. به عبارتى دیگر؛ آیه دلیل روشنى است بر ردّ جبریون که گفته‌اند: انسان در قبول اسلام یا کفر و یا عبادات و معاصى و سایر افعال مجبور است. در حالی که این چنین نیست،[۱۳] و خداوند کسى را اکراه و اجبار نفرموده است و از طرفى، با توجه به این‌که مفوضه گفته‌اند: بعد از خلقت انسان، همه امور به اراده و اختیار انسان تفویض شده و خداوند به کنارى رفته و تا روز قیامت انتظار می‌کشد. چنانچه ابى مسلم و قفال که معتزلى مسلک‌اند در معناى آیه گفته‌اند: «که خداوند تبارک امر ایمان را نه بر جبر و اکراه بلکه بر تمکن و اختیار انسان پایه‌گذارى نموده است، چون خداوند ادله توحید را به حد کافى بیان نموده تا بر هر صاحب عذرى، دلیل و حجتى قاطع باشد. پس کافر دلیلى بر باقى ماندن در کفرش نخواهد داشت و اگر بر کفرش باقى بماند، تنها راه اجبار و اکراه او به ایمان است. لکن این آیه “لا اکراه فى الدین…” می‌گوید: اجبارى و اکراهى در ایمان آنان نکنید، چون دنیا دار ابتلا است و اجبار و اکراه منافى معناى ابتلا و امتحان است»،[۱۴] این آیه نیز دلیل روشنى است بر ردّ آنان؛ چرا که آیه شریفه پس از آن که تفکر جبرى را تخطئه می‌کند، بلافاصله در ادامه می‌فرماید: «پس هر کس به طغیانگران کافر شود و به خدا ایمان آورد، حتماً بر دستاویزى محکم چنگ زده است، دستاویزى که ناگسستنى است و خداوند شنوا و دانا است». و با توجه به آیه بعد که مُشْعِر به ولایت و سنت الهى است، می‌توان استظهار نمود که هیچ چیزى از تحت مالکیت و سیطره الهى خارج نیست. به بیان دیگر؛ این طور نیست که چون اجبار و اکراهى در ایمان آورد نشان نمی‌باشد، بتوانند از تحت مالکیت و سیطره الهى خارج گردند، بلکه بر مبناى سنّت الهى کسانى که روى گردان از کفر و طاغوت شوند و به خدا ایمان آورند، به مقتضاى نظام علّى و معلولى، به دستاویزى استوار چنگ زده‌اند که زمینه را براى هدایت بعدى آنها و نجات از تاریکی‌ها به سوى روشنایى هموار نموده‌اند و به عکس، کسانى که با آن همه ادله روشن و آشکار باز هم کفر ورزیده‌اند، بر اساس همان سنت الهى از روشنایى به سوى تاریکی‌ها سوق داده می‌شوند. پس اگرچه انسان داراى اختیار و قدرت انتخاب است و در انتخابش نیز آزاد می‌باشد، ولى در نتیجه‌گیرى و حاصل انتخابش، هیچ قدرتى ندارد و تابع سنت الهى است.
نتیجه: از آنچه گفته شد، این اصل به دست آمد: «لا جبر»، که صدر آیه شریفه «لا اکراه فى الدین» بیانگر آن است و «لا تفویض»، که ذیل آیه شریفه «فمن یکفر…» مشعر به آن می‌باشد و براى ما بسیار کارگشا خواهد بود.

[پاسخ]

KHAMENEI KHAMENEI