امیرالمومنین از منظر غیرمسلمانان

وقتی نوبت به سخن از امیرالمومنین علی (علیه السلام) گفتن می رسد، کار بسیار مشکل می شود،  زیراگفتن‌ها به اندازه قطره‌ای از دریاست وناگفته‌ها را تنها خدا داند و بس و تا آنجا که به فهم من وتو نیاید وتحمل آن فوق طاقت باشد. به راستی علی (ع) مقیاس و میزان است برای سنجش فطرت‌ها […]

وقتی نوبت به سخن از امیرالمومنین علی (علیه السلام) گفتن می رسد، کار بسیار مشکل می شود،  زیراگفتن‌ها به اندازه قطره‌ای از دریاست وناگفته‌ها را تنها خدا داند و بس و تا آنجا که به فهم من وتو نیاید وتحمل آن فوق طاقت باشد. به راستی علی (ع) مقیاس و میزان است برای سنجش فطرت‌ها وسرشت‌ها واز معیار حق و حقیقت است.

امام علی (ع) از دیدگاه اندیشمندان غیرمسلمان///آماده ویرایش////

گفتار دانشمندان غیرمسلمان درباره امام علی(علیه السلام) را در ادامه می خوانید:

شبلی شُمِّیل

“پیشوای انسانها حضرت علی بن ابی طالب، بزرگ بزرگان و یگانه نسخه ای است که با اصل خود حضرت پیامبر(ص) مطابق است و هرگز جهان در گذشته، حال و آینده نسخه ای مانند او ندیده است و

نخواهد دید.”(۱)

ایلیا پاولیچ پطروشفسکی

“حضرت علی(ع) پرورده حضرت محمد(ص) است. او بسیار به اسلام وفادار بود… و تا سرحد شور و عشق پای بند دین بود، صادق و راستگو بود و در اخلاق بسیار خرده گیر؛ و از نامجویی هیچکس در جهان با حضرت علی بن ابیطالب(ع) قابل مقایسه نیست.”(۲)

ابن ابی الحدید

“من چه بگویم در حق مردی که دشمنانش نتوانستند عظمتها و فضایل او رامنکر شوند و همه آنان به برتری شخصیت او اعتراف کردند… من چه بگویم درباره مردی که همه فضیلتها به او منتهی می شود و هر مکتب و هر گروهی خود را به او منسوب می نماید. آری اوست رییس همه فضیلتها.”(۳)

جُرَق جرداق

“نزد حقیقت و تاریخ تفاوتی ندارد که او را بشناسی یا نشناسی. تاریخ و حقیقت گواهی می دهند که او وجدان بیدار و قهار، شهید نامی، پدر و بزرگ شهیدان، فریاد عدالت انسان و شخصیت جاویدان شرق علی بن ابیطالب(ع) است. ای روزگار چه می شد اگر هر چه قدرت و توان داشتی به کار می بردی و در هر زمان یک علی با آن عقلش، با آن قلبش، با آن زبانش و با آن ذوالفقارش به جهانیان می بخشیدی.”(۴)

جرجی زیدان

آیا علی(ع) پسرعموی پیامبر و جانشین و داماد او نبود؟! آیا او آن دانشمند پرهیزگار و دادگر نبود؟! آیا او آن مرد با اخلاص و غیور نبود که در پرتو مردانگی و غیرتش، اسلام و مسلمانان عزت یافتند؟!(۵)

کارلایل (فیلسوف انگلیسی)

“ما نمی‌توانیم علی را دوست نداشته باشیم و به وی عشق نورزیم زیرا هر چه خوبی هست که ما آن را دوست داریم همه در علی جمع است. او جوانمرد شریف و بزرگواری بود که دلش سرشار از مهر و عطوفت و دلیری بود، از بشر شجاع‌تر، اما شجاعتش آمیخته با مهر و عطوفت و لطف و احسان بود.
پیش از رحلت خود درباره قاتلش از او نظر خواستند، فرمود: اگر زنده ماندم خود می‌دانم چه کنم و اگر درگذشتم اختیار با شماست، اگر می‌خواهید او را قصاص کنید یک ضربه بیشتر به او نزنید و اگر عفو کنید به تقوا نزدیکتر است.”

لامنس (کشیش بلژیکی)

“برای عظمت علی این بس که تمام اخبار و تواریخ علمی اسلامی از او سرچشمه می‌گیرد. او حافظه و قوه شگفت انگیزی داشت. علمای اسلام از مخالف و موافق، از دوست و دشمن مفتخرند که گفتار خود را به علی مستند دارند چه گفتار او حجیت قطعی داشت، او باب مدینه علم بود و با روح کلی پیوستگی تام داشت.”

مادام دیالافوادر

“احترام علی (علیه السلام) در نزد شیعه به منتهی درجه است و حقاً هم باید این طور باشد زیرا این مرد بزرگ علاوه بر جنگها و فداکاری‌هایی که برای پیشرفت اسلام کرد، در دانش، فضائل، عدالت و صفات نیک بی نظیر بود و نسلی پاک و مقدس نیز از خود باقی گذارد. فرزندانش نیز از او پیروی کردند و برای پیشرفت مذهب اسلام مظلومانه تن به شهادت دادند. علی (علیه السلام) کسی است که در قضاوت به منتها درجه عدالت رفتار می‌کرد و در اجرای قوانین الهی اصرار و پافشاری داشت. علی کسی است که اعمال و رفتارش نسبت به مسلمانان منصفانه بود، او کسی است که تهدید و نویدش قطعی بود. چشمان من گریه کنید، اشک‌های خود را با آه و ناله من مخلوط نمایید و برای اولاد پیامبر که مظلومانه شهید شدند، عزاداری کنید.”

جبران خلیل جبران

“به عقیده من علی بن ابیطالب (پس از پیامبر) نخستین مرد از قوم عرب است که وجودش، همه فضائل کامل بودن را در قوم خویش دمید و آهنگ آن را به گوش مردمی رسانید که پیش از آن مانند آن را نشنیده بودند و در بین تاریکی‌های جاهلیت از روش روشن او متحیر ماندند؛ پس کسی که طریق علی را پسندید به فطرت سلیم بازگشت و آن که از باب خصومت وارد شد جاهیلت را ترجیح داد. دو طایفه شیفته روش علی بودند یکی خردمندان پاکدل و دیگری نیکو سرشتان با ذوق، علی بن ابیطالب شهید عظمت خویش گشت او از دنیا رفت در حالی که نماز بر زبانش جاری و دلش از شوق خدا لبریز بود. مردم عرب، حقیقت مقام او را درک نکردند تا گروهی از مردم کشور همسایه آنها (ایران) برخاسته، این گوهر گرانبها را از سنگ تشخیص داده و او را شناختند. علی (علیه السلام) مانند پیغمبران درگذشت، مقام و شأن او در بصیرت و بینایی چون پیغمبران، مختص شهر، بلد، قوم، زمان و مکان نبوده و شخصیتی بین المللی داشت.”

میخائیل نعیمه

“پهلوانی امام (علیه السلام) تنها در میدان جنگ نبود بلکه او در روشن‌بینی، پاکدلی، بلاغت، سحر بیان ، اخلاق فاضله ، شور ایمان، بلندی همت ، یاری ستمدیدگان و ناامیدان، متابعت حق و راستی و بالجمله در همه صفات پهلوان بود. اگرچه مدت زیادی از حضور او گذشته، اما هرگاه بخواهیم بنیاد زندگی نیکو و سعادتمندی را بگذاریم باید به روش او رجوع کرده و دستور و نقشه را از او بگیریم.”

پی نوشت ها:
۱- دکتر شبلی شُمِّیل، دانشمند ماتریالیست و شاگرد برجسته داروین، بشارت نبوی به شیعیان علی(ع)، عمادالدین محمدطبری، ترجمه مجتهدی، صفحه ۱۶۶
۲- ایلیا پاولیچ پطروشفسکی استاد تاریخ نینگراد، ترجمه و تفسیر نهج البلاغه، علامه محمد تقی جعفری،صفحه ۱۷۶
۳- سیمای نهج البلاغه، ابن ابی الحدید، صفحه ۴۴، به نقل از مقدمه تفسیر نهج البلاغه، جلد۱، صفحه ۱۸۴
۴- جُرَق جرداق مسیحی , صوت العداله الانسانیه , جلد۱, صفحه ۱۰۳ به نقل از جلوه ولایت صفحه ۳۱۳
۵- جرجی زیدان، امام علی(ع) خورشید بی غروب، صفحه ۳۲۶، به نقل از داستان غدیر

۱۲ اردیبهشت ۱۳۹۴ | پیوندک |
ارسال دیدگاه

*

code

KHAMENEI KHAMENEI