آیا پیامبران الهی برای یاری امام علی(ع) به دنیا بازخواهند گشت؟

با نگاهی که به احادیث و روایات نقل شده می اندازیم ، خواهیم دید که گفته شده است تمام پیغمبران به رسول خدا ایمان مى ‏آورند و على(ع) را یارى می نمایند. به گزارش بهجت نیوز ؛ یک بار نویسنده‌ی کتابی در حال امضا کردن کتابش به من گفت: «این کتاب را فقط نخر؛ بخوانش!» […]

با نگاهی که به احادیث و روایات نقل شده می اندازیم ، خواهیم دید که گفته شده است تمام پیغمبران به رسول خدا ایمان مى ‏آورند و على(ع) را یارى می نمایند.

به گزارش بهجت نیوز ؛ یک بار نویسنده‌ی کتابی در حال امضا کردن کتابش به من گفت: «این کتاب را فقط نخر؛ بخوانش!» و همین طور که کتاب را به دستم می داد گفت: «فقط نخوانش، به کار ببندش.» برخی اوقات، تأکید این نویسنده برای خواندن کتابش، مرا یاد بزرگ ترین کتاب عالم می اندازد. کتابی که فرمان بردن از نویسنده اش بر ما واجب است و فرمانش هم این است: «آنچه از قرآن برایتان میسّر شد بخوانید.»(۱)

ما قرآن را نخوانده ایم؛ وگرنه به خوبی و روشنی در آن می دیدیم که خداوند وعده داده است که تمامی پیامبران الهی(علیهم السلام) را بار دیگر به دنیا بازمی گرداند تا برای آنها روزهایی که سختی کشیدند و ثمره ای ندیدند، جبران کند. چنانچه می فرماید: «قطعاً ما رسولان خویش و مؤمنان را در دنیا آن روزی که شاهدان به پا خیزند، یاری خواهیم نمود.»(۲)

آیا پیامبران الهی(ع) رجعت می‌کنند؟

در این مطلب دلایل رجعت پیامبران(ع) در قرآن را برمی شمریم و در مطلب بعدی به آنانی که بازخواهند گشت اشاره خواهیم کرد؛ ان شاء الله.

۱. بازگشت رسل(ع)

الف) یاری رسولان در دنیا
آیه را یک بار دیگر به دقّت بخوانید و آنگاه استدلال ساده ی زیر را نگاه کنید.
«قطعاً ما رسولان خویش و مؤمنان را در دنیا آن روزی که شاهدان به پا خیزند، یاری خواهیم نمود.»

در وعده گاه تاریخ، دو روز را می توان روز «برپایی شاهدان» و محکمه ی الهی خواند: در زمان ظهور کبرای حضرت مهدی(عجل الله تعالی فرجه) و روز حساب. معلوم است که قیامت کبرا، نمی تواند مصداق این آیه باشد؛ چرا که در زمان برپایی قیامت، دنیایی وجود نخواهد داشت.

به علاوه رسولان محدودی در دنیا بهره مند شدند؛ همچون حضرت داوود و سلیمان (علی نبینا و آله و علیهما السلام). باقی پیامبران رنجهای بسیاری کشیدند و در نهایت با یاران اندک یا بدون یاور و تنها از دنیا رفتند. حضرت نوح(ع) پس از ۹۵۰ سال هدایتگری تنها ۴۸ یاور یافت و از میان آنان تنها ۸ شیعه باقی ماندند و بر کشتی سوار گشتند. حضرت ابراهیم(ع) به جرم بت شکنی، پس از آنکه به اتش افکنده شد، از شهر مادری خویش تبعید شد. حضرت لوط(ع) ترسان از قوم ظالمش، شبانه آنان را ترک کرد در حالی که چند نفر از اعضای خانواده اش با ایشان بود. حضرت موسی(ع) در حالی رحلت فرمود که حضرت ملک الموت(ع) بر قبرش خاک می ریخت. حضرت عیسی(ع) به خاطر خیانت یکی از دوستان نزدیکش، نزدیک بود که به صلیب کشیده شود و پیامبر خاتم (صلی الله علیه و آله) در حالی از دنیا رفتند که بر سر جانشینی شان در سقیفه دعوا راه افتاد و خلیفه ی برحقشان، امیرمؤمنان علی(علیه السلام) به تنهایی بر پیکر پاک رسول خدا(ص) نماز گزاردند.

با این روزگار رفته بر پیامبران، آیا یاری و نصرتی از جانب خداوند صورت گرفت؟ پاسخ منفی است. «البتّه وعده های خداوند حق است.»(۳) پس باید پیامبران الهی به دنیا بازگردند تا وعده ی او محقّق شود.چنانچه امام صادق(ع) فرمودند:

«به خدا قسم [تأویل] این [آیه] در رجعت است. نمى ‏دانى که بسیارى از پیغمبران در دنیا یارى نشدند و کشته گشتند و ائمه هم کشته شدند و کسى آنها را یارى نکرد؟ تأویل این آیه در رجعت است.»(۴)

ب) عهد انبیا برای یاری خاتم الانبیاء(ص)

در آیه ی ۸۱ سوره ی آل عمران، خداوند به عهدی اشاره کرده است که در آن، خداوند از همه ی پیامبران(ع) پیمان گرفته است که رسول خدا(ص) را یاری کنند.

خداوند در این آیه فرموده است:«و [یاد کن‏] هنگامى را که خداوند از پیامبران پیمان گرفت که هرگاه به شما کتاب و حکمتى دادم، سپس برای شما فرستاده ‏اى آمد که آنچه را با شماست تصدیق کرد، به او ایمان بیاورید و حتماً یاری اش کنید. [آنگاه‏] فرمود: «آیا اقرار کردید و در این باره پیمانم را پذیرفتید؟» گفتند: «آرى، اقرار کردیم.» فرمود: «پس گواه باشید و من با شما از گواهانم.»

حتماً شما هم می دانید که رسول خاتم(ص) رسولان و انبیای پیشین را ندیدند. پس چه زمان پیامبران فرصت یاری حضرت رسول(ص) را پیدا کردند؟ این هم که نمی شود که پیامبران الهی و خداوند متعال دروغ بگویند. پس می‌ بایست زمانی باشد که رسولان، حضرت محمّد(ص) را چون خاتم در نگین حمایت بگیرند و برای فراگیری یکتاپرستی یاری اش کنند.

حضرت صادق(ع) درباره ی این آیه فرمودند: «تمام پیغمبران به رسول خدا ایمان مى ‏آورند و على(ع) را یارى می نمایند» سپس فرمودند: «آرى و اللَّه خداوند از زمان آدم تا پیغمبر خاتم هر پیغمبرى را که مبعوث گردانید، دوباره به دنیا برمی گرداند تا در رکاب امیر المؤمنین(ع) جهاد کنند.»(۵)

۲. بازگشت رسول خاتم(ص)

برخی از آیات به طور اختصاصی به بازگشت حضرت خاتم(ص) اشاره می کنند. این آیات هم دو گونه ی مستقیم و غیر مستقیم دارند. البته آیات دیگری هم درباره ی بازگشت پیامبران و خاتم پیامبران(ع) وجود دارد؛ امّا ما به همین نمونه ها بسنده می کنیم.

الف) فراگیری اسلام

خداوند فرموده است:
«او کسی است که فرستاده اش را برای هدایت فرستاده است و دین حقّش را قطعاً بر همگان ظاهر می کند؛ حتّی اگر مشرکان خوش نداشته باشند.»(۶)

امام صادق(ع) ضمن حدیث مفصلی درباره ی رجعت، در تفسیر این آیه فرمودند: «…خداوند سلطنت تمام اهل عالم را از روز آفرینش دنیا تا روز فناى جهان به پیغمبر (ص) می دهد تا وعده ‏اى که در قرآن به آن حضرت داده مصداق پیدا کند.»(۷)

ب) بازگشت رسول الله(ص) به وعده گاه

خداوند در قرآن کریم به رسول گرامی اش فرمود: «همان کس که قرآن را بر تو واجب ساخت، تو را به وعده گاه بازخواهد گرداند.»(۸)

پیش از آنکه سخنمان را با کلام اهل بیت(ع) منطق ببخشیم، با کمی فکر کردن در آیه می توانیم بفهمیم که منظور خداوند قیامت نیست. چرا که خداوند همه را در روز محشر گرد می آورد و نیازی نیست که با چنین قاطعیتی رسول خدا(ص) را از بازگشتن در روز قیامت مطمئن کند.

وقتی از امام سجّاد(ع) معنی این آیه را پرسیدند، حضرت فرمودند: «نبیّ شما به سویتان بازمی گردد….»(۹)

در قسمت بعدی رجعت، از پیامبرانی نام خواهیم برد که روایات به رجعت آنان به طور حتمی اشاره کرده است؛ ان شاء الله.

پی نوشت:
۱. فَاقْرَؤُا ما تَیَسَّرَ مِنَ الْقُرْآن‏، مزمّل: ۲۰.
۲. غافر : ۵۱ إِنَّا لَنَنْصُرُ رُسُلَنا وَ الَّذینَ آمَنُوا فِی الْحَیاهِ الدُّنْیا وَ یَوْمَ یَقُومُ الْأَشْهاد.
۳. یونس: ۵۵.
۴. حلى، حسن بن سلیمان بن محمّد، «مختصر البصائر»، ایران، قم، مؤسسه النشر الإسلامی‏، چاپ اوّل، ۱۴۲۱ ق. ص ۹۲؛ با استفاده از نرم افزار جامع الاحادیث نور ۳/۵.
۵. عیاشى، محمد بن مسعود، تفسیر العیّاشی – تهران، المطبعه العلمیه، چاپ: اول، ۱۳۸۰ ق. ج ۱، ص ۱۸۰؛ با استفاده از همان نرم افزار.
۶. الصف : ۹و التوبه : ۳۳ «هُوَ الَّذی أَرْسَلَ رَسُولَهُ بِالْهُدى‏ وَ دینِ الْحَقِّ لِیُظْهِرَهُ عَلَى الدِّینِ کُلِّهِ وَ لَوْ کَرِهَ الْمُشْرِکُون‏»
۷. حلى، حسن بن سلیمان بن محمّد، «مختصر البصائر»، همان، صص ۴۳۳-۴۹۹؛ با استفاده از همان.
۸. القصص : ۸۵ إِنَّ الَّذی فَرَضَ عَلَیْکَ الْقُرْآنَ لَرادُّکَ إِلى‏ مَعاد.
۹.قمى، على بن ابراهیم، تفسیر القمی – قم، دارالکتاب، چاپ: سوم، ۱۴۰۴ق. ج ۲، ص ۱۴۷؛ با استفاده از همان.

۷ فروردین ۱۳۹۴ | پیوندک |
ارسال دیدگاه

*

code

در تبلیغات دقت کنید برخی کلمات و برخی جملات رابه کار نبرید.
زیرا گمراه کنده است. مثلاٰ در جملات بالا آوردید آیا یاری و نصرتی از از جانب خداوند صورت گرفت؟پاسخ ……
کافران از این جملات سوءاستفاده میکنند و می گویند آنها که ما را از خدا می ترسانند پس چرا خدا یاریشان نکرد.
در حالی که آنها اطاعت امر خدا کردند.واز خدا خواستند که در برابر ظلم و سرکشی اقوام صبور باشند شاید
مردم ایمان بیاورند.پس خداوند آنان را یاری کرد و آنان با تحمل رنجها و صبر بر دشمنی ها توانستند رسالت حق را ابلاغ کنند. این اکثریت مردم هستندکه به خاطر دنیا طلبی پیامبران را یاری نکردند بلکه با آنان دشمنی کردند. پس وعده خدا حق است.

[پاسخ]

نويسنده ديدگاه :ناشناس

بار الها بصیرت درک حقایق قرآن رابه ما عنایت فرما و ما را از ظاهرپرستی نجات بخش

[پاسخ]

بسم الله
سلام
نمی توان از آیه ۸۲ سوره النمل سوره ۲۷ نظریه ای با نام رجعت قبل از قیامت را نتیجه گرفت.
آیه ۸۴ سوره نمل سوال است.
حَتىَّ إِذَا جَاءُو قَالَ أَ کَذَّبْتُم بَِایَاتىِ وَ لَمْ تحُِیطُواْ بهَِا عِلْمًا أَمَّا ذَا کُنتُمْ تَعْمَلُونَ(۸۴)

آیه ۲۰ سوره فصلت جواب است.
حَتىَّ إِذَا مَا جَاءُوهَا شهَِدَ عَلَیهِْمْ سَمْعُهُمْ وَ أَبْصَارُهُمْ وَ جُلُودُهُم بِمَا کاَنُواْ یَعْمَلُونَ(۲۰)

پس از آنکه سوال مطرح شد “وقع القول” رخ میدهد یعنی دابه خارج میشود.
پس جواب سوال با خروج دابه معادل و همزمان است.
بنابراین برای هر فرد دابه ای خارج میشود.این دابه که همان اعضای بدن کافر را دارد گواهی میدهد.
کافر با این بدن معیوب وارد جهنم میشود.(سوره یس)

لهَُم مِّن جَهَنَّمَ مِهَادٌ وَ مِن فَوْقِهِمْ غَوَاشٍ وَ کَذَالِکَ نجَْزِى الظَّالِمِینَ(۴۱) (سوره اعراف)
جهنم برخلاف ارض فعلی که مهادی با سقف مرفوع است سقفی کوتاه دارد.سقف نیست روکش است..
والسلام
quranmizan.com

[پاسخ]

سلام
در آیه ۸۱ سوره آل عمران اشاره شده است به “رسول” و رسول خاصی مطرح نیست اگر چنین بود باید گفته میشد “الرسول”.
این قانون کلی بوده است که هر یک از انبیاء و پیروان آنها به رسولانی که می آیند و دارای کتاب هستند و دین آنها را تایید و تکمیل میکنند ایمان بیاورند. پیروان انبیاء قبلی طبق دستور انبیاء خود و طبق این قانون و میثاق باید به محمد رسول الله آخرین رسول خداوند نیز ایمان می آوردند و او را کمک میکردند…
دستور به انبیاء همان دستور به پیروان آنهاست. به خود انبیاء اشاره شده است تا پیروان آنها بهانه نداشته باشند…
پیروان هیچ یک از انبیاء قبلی نباید انبیاء خود را ثابت و الی الابد همچون خداوند مربی خود بدانند همانطور که آیه قبلی می فرماید: وَلاَ یَأْمُرَکُمْ أَن تَتَّخِذُواْ الْمَلاَئِکَهَ وَالنِّبِیِّیْنَ أَرْبَابًا أَیَأْمُرُکُم بِالْکُفْرِ بَعْدَ إِذْ أَنتُم مُّسْلِمُونَ ﴿۸۰) آل عمران
بلکه باید از رسول جدید که همراهش کتاب دارد و دین آنها را تکمیل میکند پیروی کنند.این میثاقی بوده است با تمام انبیاء و در نتیجه تکلیفی بوده است برای پیروان آنها.
اتصال آیات هر سوره یعنی ترتیب آیات بدون جا انداختن یا فراموش کردن آیات مبنای برداشت ماست.
والسلام
quranmizan.com

[پاسخ]

KHAMENEI KHAMENEI