چگونه در ایام نوروز شادی مان را دو برابر کنیم؟

هر ساله روز های پایانی سال و نزدیک ایام عید  در هر کوی و برزن که گذر کنیم شادی و شعف را در چهره زن و مرد و کوچک و بزرگ خواهیم دید که هر کدام، از روز ها قبل در فکر تهیه لباس و شیرینی و آجیل هستند تا عید خود را با شادی […]

هر ساله روز های پایانی سال و نزدیک ایام عید  در هر کوی و برزن که گذر کنیم شادی و شعف را در چهره زن و مرد و کوچک و بزرگ خواهیم دید که هر کدام، از روز ها قبل در فکر تهیه لباس و شیرینی و آجیل هستند تا عید خود را با شادی بگذرانند.

اما شده تا کنون از زاویه دیگری به این مساله بنگریم و به اطرافیان خود عمیق تر نگاه کنیم؟

آیا در ایام عید خصوصا عید نوروز که در آستانه آن هستیم همه مردم خوشحالند و شادی می کنند؟

خیلی از خانواده ها را می شناسیم که شاید از آمدن عید خوشحال باشند اما در درون خود از چیزی ناراحت و محزونند.

افرادی که شاید در این اوضاع تورم جامعه نتوانند برای خانواده خود لباس و پوشاک نو بخرند و می دانیم که آمارشان هم کم نیست. خانواده هایی که یا به خاطر نداشتن کار و یا به علت کمبود درآمد و یا به دلیل تعداد زیاد خانواده، توانایی خریدن لوازم عید خود را ندارند و با همان لباس های کهنه خود سال نو را در کنار هم آغاز می کنند و به تعبیری صورت خود را با سیلی سرخ نگه می دارند تا عزت نفس آنان در جامعه حفظ شود.

عروس و دامادهایی را می شناسیم که مدت ها از ازدواج آنها گذشته است اما فقط و فقط به خاطر نداشتن تعدادی لوازم ضروری منزل و به تعبیر بهتر، به دلیل عدم قدرت تهیه جهیزیه ، نتوانسته اند به سر و سامانی برسند و آن پسر و این دختر در آرزوی روزی به سر می برند که بتوانند با تهیه مایحتاج خود با هم در زیر یک سقف زندگی کنند.

افرادی را می شناسیم که این روز ها در بیمارستان بستری شده اند و شب عید را باید در بیمارستان سپری کنند. دور از چشم خانواده و جدای از فرزندان و دوستان. همان هایی که در اعیاد گذشته در کنار خانواده  به شادی می پرداخته و بزم آنها را گرم نگه می داشتند امروز در زیر تیغ جراحی قرار گرفته و با زور سرم و تزریق آمپول، با مریضی دست و پنجه نرم کرده و دنبال سلامتی خود می گردند و یا شاید به علت نداشتن پول کافی نتواند به معالجه خود بپردازد و با درد و رنج و سختی سال جدید را آغاز می کنند.

و یا دوستانی را که این روزها به مصیبت فقدان پدری، مادری و یا عزیز دیگری دچار شدند  که به طور کلی شادی عیدشان به عزا تبدیل شد و روز عید را که همه لباس های زیبا بر تن می کنند آنها اما  لباس عزای از دست دادن آن عزیز را خلعت خود کرده و در سوگ جدایی او، روز عید خود را در کنار قبر آن عزیز سفر کرده آغاز می کنند و به یاد نوروزهای گذشته که با آن عزیز بودند اشک می ریزند.

و شاید چندین نمونه از این گونه افراد که در واپسین روزهای امسال و آغازین روز های سال جدید نتوانیم شادی را در چهره آنان ببینیم.

پس بیایید شادی هایمان را دو برابر کنید.

بیایید اگر هر کدام از ما وضع مالی خوبی داریم به کمک نیازمندان بشتابیم و خانواده های بی بضاعت یا کم بضاعت را آبرومندانه و بی منت و محض رضای خدا حمایت کنیم و شادی آنها و فرزندانشان را در کنار شادی فرزندانمان تماشا کنیم.

بیایید دست عروس و داماد ها را گرفته و با همیاری و همکاری همدیگر مایحتاج زندگی آنها را تهیه کرده و دل دو جوان را شاد کنیم تا خداوند متعال هم دل ما را شاد کند.

بیایید این روزها و خصوصا روزهای اول سال جدید با رفتن به بیمارستان و عیادت کردن از دوستان و آشنایان و عزیزانی که آنجا بستری هستند فضای بیمارستان را هم به مثابه فضای خانه خود شاد و شادمان کنیم و آن عزیزان را از تنهایی به در آوریم که قطعا در بهبود درمان آنان تاثیر بسزایی خواهد داشت.

بیایید این روزها با رفتن به خانه دوستانی که داغدار از دست دادن عزیزی هستند آنها را تسلی داده و با تفقد و دلجویی از آنان اندکی از داغ آن مصیبت بکاهیم و بگوییم آمده ایم تا به شما بگوییم ما نیز در غم فقدان آن عزیز، بسان شما ناراحت و غمگینیم.

و مطمئن باشید با همین کار ساده، هرچند شادی های خود را تقسیم کرده اید اما در واقع شادی هایتان چند برابر می شود زیرا اولا شادی عید را  دارید و ثانیا شادی دیگران را می بینید که خود مسرت بخش است و مرضی رضای خداوند متعال.

و چه زیباست این فرمایش امام باقر علیه السلام که” مَا عُبِدَ اللَّهُ بِشَیْ‏ءٍ أَحَبَّ إِلَى اللَّهِ مِنْ إِدْخَالِ‏ السُّرُورِ عَلَى الْمُؤْمِنِ” یعنی محبوب ترین عبادت ها نزد خداوند متعال شاد کردن دل مومنان است.(کافی/۳/۴۸۲)

پس بیایید با شاد کردن دل دیگران، خداوند را از خود خشنود و او را به بهترین وجه بندگی کنیم.

بیایید شادی هایمان را تقسیم کنیم

 

۱۵ اسفند ۱۳۹۳ | پیوندک |
ارسال دیدگاه

*

code

KHAMENEI KHAMENEI